18/08/2026
HOŞÇA KAL SARMAN… NAKKA’NIN KOMUTANI. 🐾
Bazı hikâyelerin tanıkları vardır. Bazılarıysa o hikâyenin kendisine dönüşür. Sarman, bizim hikâyemizin kendisiydi.
Bu binanın metruk halinden bugünkü Nakka’ya dönüşmesine, duvarlarına dokunduğumuz ilk günden içinde bir hayat kurduğumuz bugüne kadar neredeyse her şeye tanıklık etti. Verdiğimiz mücadelelere, düştüğümüz ve yeniden ayağa kalktığımız günlere; kahkahalara, sevinçlere, gözyaşlarına, sarılmalara, sabrımıza, paylaşılan mutluluklara ve vedalara… Nakka’nın en sessiz ama her şeyini bilen en yakın tanıklarından biriydi.
Aslında hikâyesi biraz da bizim hikâyemize benziyordu. Kimse ona burada bir yer vermedi; o yerini kendi seçti. İnadıyla, direnciyle, kararlılığıyla kendini kabul ettirdi ve bir daha vazgeçmedi. Tıpkı bizim gibi… Ne yaşanırsa yaşansın burayı terk etmedi. Nakka’yı sahiplendi; belki de zamanla bizden bile fazla.
Yıllar içinde Nakka’nın en sevilenlerinden, en çok fotoğrafı çekilip paylaşılan sakinlerinden biri oldu. Onu tanıyanların telefonlarında fotoğrafları, masalarında anıları kaldı. Kimi onu kapıda gördü, kimi sandalyesini onunla paylaştı, kimi başını okşadı. Nakka'ya gelenler bir şekilde Sarman’ın dünyasından geçti.
Son vedasını da kendine yakışır şekilde yaptı. Yaralı halde, yıllarca sahiplendiği yere geri geldi ve son nefesini Nakka’da verdi. Sanki giderken bile “Benim yerim burasıydı.” der gibi.
Bugün yalnızca çok sevdiğimiz bir kediyi değil; Nakka’nın hafızasından bir parçayı, yıllarımızın şahidini, kader ortağımızı ve bizimle birlikte direnen eski bir dostumuzu kaybettik.Belki de seni bu kadar sevmemizin nedeni buydu Sarman. Çünkü sende biraz bizi görüyorduk. İnatçıydın, başına buyruktun, kolay teslim olmazdın. Gider, dolaşır, yine geri gelirdin. Ve ne olursa olsun vazgeçmezdin.
Seni hiçbir zaman “bizim kedimiz” olarak görmedik. Çünkü sen kimsenin değildin. Ve galiba Nakka’nın kedisi olmaktan çok, Nakka senindi.
Bunca yıl bizimle yürüdüğün, Nakka’ya sahip çıktığın ve hikâyemizin bir parçası olduğun için teşekkür ederiz. Fotoğraflarımızda, anılarımızda ve seni tanıyan herkesin hafızasında bir parçan hep burada kalacak.
Hoşça kal Komutan.
Mekân artık sensiz biraz eksik.
Biz de öyle…
