09/05/2026
Bazı vedalar sessiz olur.
Ne büyük cümleler kurulur, ne dönüp uzun uzun bakılır arkaya…
İnsan sadece kahvesini alır ve çıkar yola. ☕️
Bir tarafında geride bıraktıklarının ince sızısı vardır;
alıştığın sokaklar, kırıldığın insanlar,
“belki düzelir” diye beklediğin günler…
Diğer tarafında ise anlatamadığın bir umut.
Henüz hiç yaşanmamış sabahlar gibi.
Temiz. Hafif. Mümkün.
Ve insan anlıyor zamanla;
yeni başlangıçlar bazen büyük cesaretlerle değil,
küçük bir “devam et” hissiyle başlıyor.
İşte tam o anda,
Cotta’dan alınmış sıcak bir kahve eşlik ediyor sana.
Sanki “yol uzun olabilir ama güzel şeyler hâlâ var” der gibi. 🖤
Belki her şeyi yanında götüremiyorsun hayatta…
ama umut hep bir yere sığıyor.
Bir motora, bir sabaha,
bir de avuçlarının arasındaki o kahveye...
