CHANN Bangkok-Noi, 30/1 Soi Somdej Pra Pinklaow 1 (Behind Wat Dusidharam), Bangkok (2026)

08/07/2026

The Pocket of Happiness

พี่ได้พบกับพี่ชายคนหนึ่งที่ตั้งใจมาใช้เวลากับสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่พี่อาจอยู่ร่วมกับเขามาตลอดสิบปี โดยที่ไม่เคยเห็นจริงๆ ที่ชาน บางกอกน้อย

ตอนแรกพี่ไม่แน่ใจว่าเขามาด้วยเหตุผลอะไรกันแน่ เพราะเขาไม่ได้มองชานเหมือนคนที่มาเที่ยวพักผ่อนทั่วไป เดี๋ยวก็ก้มดูโคนต้นไม้ เดี๋ยวก็เงยหน้ามองกิ่งไม้ เหมือนมีนัดกับใครบางชีวิตที่พี่ยังมองไม่เห็น

เขาเป็นนักนิเวศวิทยา กำลังศึกษาเรื่องความสมบูรณ์ของเมือง และองค์ประกอบเล็กๆที่ทำให้พื้นที่เมืองยังรักษาความอุดมสมบูรณ์บางอย่างไว้ได้ ทั้งต้นไม้ น้ำ ฝน แมลง นก และสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เราอาจเดินผ่านไปโดยไม่ทันสังเกต

วันนั้นพี่เลยลองเดินตามเขาไป

เราเริ่มกันตั้งแต่ตีสี่ เดินดูนก ดูแมลง ดูร่องรอยเล็กๆตามโคนต้นไม้ และรอสิ่งมีชีวิตบางชนิดออกมาในจังหวะของฝน พื้นที่เดิมที่พี่เคยเดินผ่านทุกวัน เริ่มดูไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

อันที่จริง ที่นี่มีอะไรมากกว่าที่พี่คิดไว้มาก

ถามว่าสนุกไหม พี่ขอตอบอย่างระมัดระวังหน่อย เพราะบางช่วงก็สนุก บางช่วงก็ง่วง และบางช่วงพี่ก็เริ่มไม่แน่ใจว่า เรากำลังส่องนก หรือว่านกกำลังส่องเรากลับอยู่เหมือนกัน

แต่สิ่งที่พี่ได้กลับมาจริงๆในวันนั้น คือคำว่า “อิงอาศัย”

ก่อนหน้านี้ พี่มองต้นไม้ค่อนข้างโรแมนติกอยู่เหมือนกันนะ พี่คิดว่าต้นไม้ใจดี ให้ผลไม้กับกระรอก ให้พื้นที่ข้างล่างเป็นสวนสนุกของแมว และให้คนอย่างพี่มีสีเขียวไว้พักสายตา

แต่พอฟังเขาเล่าไปเรื่อยๆ พี่ถึงเริ่มเข้าใจว่า ต้นไม้เองก็พึ่งพาเพื่อนๆเหล่านั้นเหมือนกัน

นกและค้างคาวช่วยพาเมล็ดพันธุ์ออกไปไกลกว่าที่ต้นไม้จะเดินทางไปเองได้ ใบไม้ที่ร่วงลงพื้นก็กลับไปเป็นส่วนหนึ่งของดิน แล้วดินก็ค่อยๆเลี้ยงต้นไม้ขึ้นมาใหม่

ทุกอย่างช่วยกันอยู่เงียบๆ และไม่มีใครยืนประกาศว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน

ยกเว้นแมว

แมวยังเป็นส่วนที่พี่หาคำตอบได้ไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ เพราะเท่าที่เห็น เขายังไม่ได้ช่วยปลูกป่าอย่างเป็นทางการ กิ่งไม้บางกิ่งก็อาจหักเพราะเขา และต้นไม้บางต้นก็มีรอยเล็บเป็นหลักฐานว่าเขาเคยผ่านมาทักทาย

พี่พยายามหาบทบาทของเขาในระบบนิเวศนี้อยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ยังได้คำตอบไม่ไกลไปกว่าคำว่า เขาน่าจะรับผิดชอบฝ่ายรอยยิ้มของที่นี่

ซึ่งพี่ว่าเรื่องนี้ ก็นับว่าสำคัญอยู่ไม่น้อย

ความสุขในเรื่องนี้ อาจอยู่ตรงที่พี่ได้รู้ว่า รอบตัวเรามีชีวิตมากมายกำลังอิงอาศัยกันและเราเองก็ไม่ได้โดดเดี่ยวอย่างที่คิด

วันนี้พี่เพิ่มเต่าทองเป็นเพื่อนใหม่ด้วย แต่เหมือนเขาจะยังไม่รับข้อความพี่สักที

จริงๆแล้ว โลกใบเล็กๆของชานไม่ได้เงียบอย่างที่พี่เคยคิดเลย

เขาแค่คุยกันเบามาก

จาก
พี่รูปหล่อ

05/07/2026

สุขแบบชาน

พัก 1 คืน สำหรับ 2 ท่าน ราคา 4,950 บาทสุทธิ
สำหรับการเข้าพัก กรกฎาคม–ตุลาคม 2569

ฤดูฝนที่ชาน บางกอกน้อย มาถึงแล้ว

ฤดูที่เสียงน้ำชัดขึ้น ต้นไม้สดขึ้น ลมเย็นขึ้น และทุกอย่างค่อยๆชวนให้เราช้าลงอีกนิด

แพ็กเกจ “สุขแบบชาน” เตรียมไว้สำหรับคนที่อยากพักจริงๆสักคืน

มาถึงแล้วเข้าพักได้เลย ตอนเย็นลงมาทานดินเนอร์คอร์ส “กินข้าวมารึยัง?” ที่ IMM

เช้าวันถัดไปมีอาหารเช้ารออยู่ พร้อมเครื่องดื่มจากคาเฟ่ และสิทธิพิเศษระหว่างการเข้าพัก

ราคา 4,950 บาทสุทธิ สำหรับ 2 ท่าน

รวมภายในแพ็กเกจ
• ห้องพัก Deluxe Studio 1 คืน
• ดินเนอร์คอร์ส “กินข้าวมารึยัง?” สำหรับ 2 ท่าน
• อาหารเช้า IMM สำหรับ 2 ท่าน
• เครื่องดื่มจากคาเฟ่ 2 แก้ว
• ส่วนลดค่าอาหาร 15%
• ส่วนลดบริการนวดในห้องพัก 10%

ถ้าอยากอยู่ต่ออีกคืน
พักเพิ่มเพียง +2,500 บาท พร้อมอาหารเช้า

จองได้ทาง LINE:
หรือโทร 082-632-3994
แจ้งว่า “จองสุขแบบชาน”

ผ่านมาครึ่งปีแล้ว
ถ้ายังไม่ได้ให้หัวใจได้พักจริงๆสักคืน
ฤดูฝนนี้ พี่อยากชวนให้กลับมาใช้เวลาที่ชานอีกครั้ง

ให้ฝนช่วยจัดจังหวะให้เราช้าลง
และให้ตัวเองได้พักอย่างที่ควรจะได้พักมานานแล้ว

จาก
พี่รูปหล่อ

02/07/2026

The Pocket of Happiness

ต้นไม้ที่ชานดูมีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างมากกว่าที่พี่เคยคิด

หลายปีที่ผ่านมา พี่มองต้นไม้ที่นี่เป็นร่มเงาเสียเป็นส่วนใหญ่ เดินผ่านก็เห็นว่าเขาให้ความเย็นกับทางเดิน ให้สีเขียวกับพื้นที่ ให้ลมมีอะไรไว้ขยับเล่นบ้างในช่วงบ่าย แต่พอมองให้นานขึ้นอีกหน่อย พี่เพิ่งรู้ว่าเราคงเข้าใจต้นไม้น้อยไปนิดหนึ่ง

บางต้นแอบเปิดร้านอาหารในตอนเช้า บางต้นปล่อยเช่าพื้นที่พักอาศัย และบางต้นก็เป็นสวนสนุกของใครบางตัว มากกว่าจะเป็นเพียงร่มเงาตามที่พี่เข้าใจมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

กระรอกตัวหนึ่งวิ่งขึ้นลงอยู่บนกิ่งไม้ด้วยท่าทางคล่องมาก เขาดูรู้ทางของเขาดีเหมือนเป็นลูกค้าประจำ พี่มองแล้วก็แอบคิดว่า ต้นไม้ต้นนั้นคงเปิดร้านมานานพอสมควร เพียงแต่ไม่เคยติดป้ายให้พี่เห็นเท่านั้นเอง

อีกมุมหนึ่งของชาน มีนกตัวเล็กบินเข้าออกอยู่ตรงกิ่งไม้เดิม บางครั้งคาบเศษใบไม้ บางครั้งก็มาเกาะนิ่งๆเหมือนกำลังดูความเรียบร้อยของบ้าน

ส่วนแมวก็มีต้นไม้ของเขาเหมือนกัน เดี๋ยวเดินอ้อมโคนต้น เดี๋ยวโผล่ออกมาอีกฝั่งด้วยสีหน้าจริงจังมาก พี่ไม่แน่ใจว่าเขากำลังเล่นอะไร แต่ดูจากท่าทางแล้ว เกมนี้น่าจะมีกติกาที่แมวเข้าใจอยู่ตัวเดียว

พี่มองเรื่องพวกนี้แล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว

ต้นไม้ไม่ได้พูดอะไรเลย เขาแค่ยืนอยู่ตรงนั้นตามปกติ แต่ในเวลาเดียวกันกลับมีหลายชีวิตมาใช้ความหมายของเขาคนละแบบ กระรอกมากิน นกมาอยู่ แมวมาเล่น คนมาพักร่มเงา ส่วนพี่ก็เดินผ่านมา แล้วได้เรื่องเล็กๆติดกลับไปคิดต่อ

บางทีต้นไม้ก็ทำกิจการของเขาเหมือนกัน

กิจการที่ไม่มีราคา ไม่มีใบเสร็จ และไม่มีเวลาเปิดปิดชัดเจน เช้าเลี้ยงกระรอก สายให้คนหลบแดด บ่ายเป็นสนามของแมว เย็นเป็นบ้านของนก แล้วทั้งวันก็เพียงยืนอยู่เฉยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

พี่ชอบความเฉยๆแบบนั้น

เพราะยิ่งเขาไม่ประกาศตัว พี่ก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้น่ามอง ต้นไม้ไม่ได้ตั้งใจทำให้ใครประทับใจ แต่กลับทำให้หลายชีวิตอยู่ตรงนั้นได้อย่างพอดี บางชีวิตมาเพราะหิว บางชีวิตมาเพราะอยากมีบ้าน และบางชีวิตอย่างพี่ก็มาเพราะเผลอหยุดมองนานกว่าที่คิดไว้

นี่อาจเป็นสุขแวดล้อม

สุขที่ไม่ได้มาจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงอย่างเดียว แต่มาจากสิ่งรอบตัวที่ค่อยๆอยู่ร่วมกันจนพื้นที่หนึ่งดูมีชีวิตขึ้นมา ต้นไม้หนึ่งต้นอาจไม่ได้ตั้งใจทำให้ใครสุขโดยตรง แต่พอมีเสียงนกบนกิ่ง มีกระรอกวิ่งผ่าน มีแมวเดินวนอยู่ข้างล่าง และมีร่มเงาให้คนหยุดพัก ชานก็ดูอบอุ่นขึ้นมาเองโดยไม่ต้องพูดอะไรเพิ่ม

เหมือนต้นไม้รู้ดีว่า บางครั้งการอยู่ในที่ของตัวเองให้ดี ก็อาจมากพอแล้วสำหรับการดูแลโลกเล็กๆรอบตัวเรา

จาก
พี่รูปหล่อ

27/06/2026

The Pocket of Happiness

ฝนตกลงมาในบ่ายที่ชานเงียบกว่าปกติ

เสียงฝนสัมผัสลงบนหลังคา ใบไม้ ทางเดิน และโอ่งใบใหญ่ตรงมุมหนึ่งของชาน พี่นั่งมองน้ำฝนค่อยๆเติมลงไปในโอ่งใบนั้น จากโอ่งใบเดิมที่เดินผ่านอยู่บ่อยๆ อยู่ๆก็ดูมีหน้าที่ขึ้นมาอย่างน่ารัก

ชานเหมือนได้อาบน้ำหลังจากรับแดดมาหลายวัน สีของชานดูเข้มขึ้นเล็กน้อย ใบไม้ดูสดขึ้น อากาศรอบพื้นที่เย็นลง และความเงียบที่เคยนิ่งอยู่ ก็ดูเหมือนมีชีวิตขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง

พี่ชอบมองชานตอนฝนตก

ทุกอย่างดูเป็นตัวเองดี ต้นไม้ก็เป็นต้นไม้ โอ่งก็เป็นโอ่ง ฝนก็เป็นฝน ไม่มีใครต้องพยายามทำอะไรให้พิเศษกว่าที่เป็นอยู่

ไม่นานนัก พนักงานสี่ขาของเราก็เดินเข้ามา เขาเดินมาตามทางอย่างคุ้นเคย หยุดข้างโอ่งใบใหญ่ แล้วก้มลงดื่มน้ำฝนที่เพิ่งเติมขึ้นมาใหม่อย่างตั้งใจ

พี่มองภาพนั้นแล้วก็ยิ้มออกมา

แมวคงไม่รู้หรอกว่าใครเติมน้ำในโอ่ง ฝนก็คงไม่ได้ตั้งใจตกลงมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ ส่วนโอ่งเองก็คงไม่ได้รู้ตัวว่ากำลังเป็นที่พึ่งเล็กๆให้ใครบางคน

แต่ทุกอย่างมาถึงพร้อมกันพอดี

ฝนตก โอ่งมีน้ำ แมวได้ดื่ม ชานได้สดชื่น และพี่ได้นั่งเห็นภาพเล็กๆนี้เกิดขึ้นต่อหน้า ในจังหวะที่ใจของตัวเองค่อยๆเงียบลงไปกับเสียงฝน

พี่ว่าเรื่องนี้น่ารักดี

ถ้ามองเรื่องนี้ให้นานขึ้นอีกนิด จะเห็นว่าความสุขเล็กๆตรงนั้นไม่ได้เริ่มจากใครคนเดียวเลย

ฝนอาศัยโอ่งเพื่อเก็บน้ำไว้ โอ่งอาศัยใครบางคนที่เคยวางไว้ตรงนั้น แมวอาศัยน้ำในโอ่ง ชานอาศัยฝนให้กลับมาสดชื่น ส่วนพี่ก็อาศัยภาพเล็กๆตรงหน้า เพื่อให้ใจที่ยังไม่ค่อยเข้าที่นักค่อยๆสบายขึ้น

พี่ว่า “ซึ่งกันและกัน” อาจเป็นแบบนี้เอง

ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่ต้องอธิบายให้ลึกมากมาย แค่เราเลือกที่จะเห็นว่า สิ่งหนึ่งกำลังช่วยดูแลอีกสิ่งหนึ่งอยู่เงียบๆ แล้วความสุขเล็กๆก็เกิดขึ้นตรงกลางระหว่างนั้น

แปลกดีนะ แค่นั่งมองฝนเติมน้ำให้โอ่ง มองแมวเดินมาดื่มน้ำ มองชานค่อยๆสดชื่นขึ้น ใจก็ค่อยๆกลับมาอ่อนโยนกับตัวเองได้เหมือนกัน

พนักงานสี่ขาดื่มน้ำเสร็จแล้วก็เดินต่อไปเหมือนมีธุระสำคัญของเขาเอง พี่แอบขำเบาๆ เพราะเขาคงไม่รู้เลยว่าการแวะมาดื่มน้ำของเขา ทำให้คนคนหนึ่งได้นั่งคิดเรื่องชีวิตของตัวเองอยู่พักใหญ่

แต่นั่นแหละ

บางชีวิตก็มอบความน่ารักให้เรา โดยไม่จำเป็นต้องรู้ตัวเลย

ฝนยังตกอยู่ โอ่งยังรับน้ำต่อไป ชานยังค่อยๆสดขึ้นในแบบของชาน ส่วนพี่ก็นั่งอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ทำอะไรสำคัญ นอกจากมองสิ่งธรรมดาๆที่กำลังดูแลกันอยู่ต่อหน้า

พี่ว่า ความสุขบางอย่างอาจเริ่มจากตรงนี้

แค่นี้บ่ายธรรมดาบ่ายหนึ่งก็น่ารักมากพอแล้ว และ พี่เองคงต้องกลับเข้าไปทำงานแล้วเช่นกัน

จาก
พี่รูปหล่อ

24/06/2026

พี่ว่าคำว่า “กินข้าวมารึยัง?” เป็นประโยคที่มีใครบางคนซ่อนอยู่ในนั้นเสมอ

ฟังดูเหมือนถามเรื่องอาหาร แต่หลายครั้ง ประโยคนี้พาเรากลับไปไกลกว่าจานข้าวตรงหน้า กลับไปถึงบ้าน กลับไปถึงเสียงของใครบางคนในครัว กลับไปถึงวันที่มีคนวางจานข้าวไว้ตรงหน้า แล้วบอกเราด้วยเสียงธรรมดาว่า กินก่อนนะ

แปลกดีเหมือนกันนะ คำสั้นๆแค่นี้ บางคนใช้แทนคำว่าคิดถึง บางคนใช้แทนคำว่าเป็นห่วง และบางคนใช้แทนคำว่ารัก โดยไม่ต้องพูดคำเหล่านั้นออกมาตรงๆ บางความรู้สึกก็มาในรูปของคำถามธรรมดา “กินข้าวมารึยัง?”

ที่ร้านอิ่ม ในโรงแรมชาน บางกอกน้อย เราเลยทำคอร์สเมนู “กินข้าวมารึยัง?” ขึ้นมา เพื่อให้ประโยคธรรมดาประโยคนี้กลายเป็นหนึ่งมื้ออาหารที่มีเรื่องเล่า มีความทรงจำ และมีความห่วงใยนั่งอยู่ด้วยกันบนโต๊ะ

อาหารแต่ละจานในคอร์สนี้มีที่มาของใครบางคนซ่อนอยู่ บางจานเป็นสูตรที่ถูกส่งต่อ บางจานมาจากความทรงจำของแขกที่เคยแวะมาพัก และบางจานก็อาจพาเรากลับไปนึกถึงคำว่า “บ้าน” ในแบบของตัวเอง

มื้อนี้เริ่มจากข้าวตังหน้าหมูหยอง ปูกะตอยทอด และกุ้งโคโยตี้

ต่อด้วยเห่าดงหมู ก่อนจะเลือกจานหลักระหว่างผัดหมี่กะทิสมุย หมูสับคั่วน้ำปลา หรือมัสมั่นไก่ แล้วต่อด้วยซุปแกงกะทิปลาเค็มใบมะขาม และปิดท้ายด้วยกรานิต้าสับปะรดพริกเกลือ

บางมื้อทำให้เราอิ่มท้องแต่บางมื้อกลับทำให้หัวใจเราอบอุ่นขึ้นด้วย

มื้อนี้จึงเหมาะกับคนที่อยากพาพ่อแม่ คนรัก เพื่อนสนิท หรือครอบครัวเล็กๆมากินข้าวด้วยกัน โดยไม่ต้องรอให้เป็นวันสำคัญมากมาย

บางทีเหตุผลของมื้ออาหารที่ดี อาจเรียบง่ายมาก
แค่วันนี้เรานึกถึงเขา แล้วอยากชวนเขามานั่งตรงหน้าเราสักมื้อ

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วนึกถึงใครบางคนลองส่งข้อความไปหาเขาดู
“กินข้าวมารึยัง?” แล้วถ้าอยากให้มื้อนั้นมีเรื่องเล่ามากกว่าปกตินิดหนึ่ง พี่อยากชวนให้พาเขามาที่นี่

คอร์สเมนู “กินข้าวมารึยัง?”
ที่ร้านอิ่ม / โรงแรมชาน บางกอกน้อย
ราคา 1,299 บาทต่อท่าน
มา 4 ท่านขึ้นไป เหลือ 999 บาทต่อท่าน
มา 5 ท่านขึ้นไป รับเครื่องดื่มท่านละ 1 แก้ว

รับได้สูงสุด 20 ท่านต่อรอบ

เลือกเวลาจองได้ตั้งแต่ 12:00–20:30 น.
สำหรับกลุ่มที่อยากใช้เวลาร่วมกันเป็นพิเศษ
สามารถสอบถาม Private Dining ได้ครับ

สำรองที่นั่ง

LINE:
พิมพ์ “กินข้าวมารึยัง” พร้อมแจ้งวัน เวลา และจำนวนผู้เข้าร่วม

🕘 จันทร์–พฤหัส: 09:30–21:00
🕙 ศุกร์–อาทิตย์: 09:30–22:00
🎶 ดนตรีสด เสาร์–อาทิตย์ 17:30–20:30
📞 082-632-3994
📍 แผนที่: โรงแรม ชาน บางกอกน้อย

🚗 ที่จอดรถวัดดุสิตาราม
• ลูกค้าห้องพัก: 100 บาท (รับคืนเมื่อเช็คอิน)
• ลูกค้าทั่วไป: 50 บาท

22/06/2026

The Pocket of Happiness

พี่เริ่มสงสัยคู่รักคู่นี้มาหลายวันแล้ว

ทั้งสองแวะเวียนมาที่ชานแทบทุกวัน บางวันมาช่วงสาย บางวันมาช่วงบ่าย มาเงียบๆ อยู่เงียบๆ แล้วก็หายไปตรงมุมเดิม เหมือนรู้ดีว่าตัวเองมาที่นี่เพื่ออะไร

ตอนแรกพี่คิดว่าเขาคงชอบความสงบของที่นี่ ชอบร่มเงา ชอบลมที่ผ่านกลางพื้นที่ หรืออาจมีความทรงจำบางอย่างกับมุมนั้น ซึ่งพี่เองก็ไม่ควรเข้าไปเดาแทนเขามากนัก แต่ก็ยอมรับตามตรงว่า พี่อยากรู้อยู่พอสมควร

เขากลับมาซ้ำๆ เหมือนกำลังค่อยๆผูกใจไว้กับที่ตรงนี้ทีละนิด

พี่มองอยู่ห่างๆหลายวัน แบบคนที่พยายามทำตัวไม่อยากรู้ ทั้งที่ใจเดินไปถึงมุมนั้นก่อนตัวพี่หลายรอบแล้ว บางครั้ง..พี่เกือบจะเข้าไปถามว่า ชอบอะไรที่นี่เพราะอะไร แต่ก็หยุดไว้ก่อน เพราะคู่รักบางคู่มีภาษาของตัวเอง และบางภาษา ถ้าเราเข้าไปใกล้เกินไป มันอาจเสียจังหวะได้ง่ายๆ

จนวันหนึ่ง พี่เห็นว่าเขาไม่ได้แค่กลับมานั่งอยู่เฉยๆเขากำลังสร้างอะไรบางอย่างอยู่ตรงนั้นทีละนิด ทีละหน่อย อย่างตั้งใจมากกว่าที่พี่คิดไว้มาก มีการกลับไปกลับมา มีการจัดวาง มีการเลือกตำแหน่ง มีการหยุดมองเหมือนกำลังพิจารณาว่า ตรงนี้พอดีหรือยัง

พี่ดูอยู่พักหนึ่ง แล้วอยู่ๆก็ยิ้มออกมา

โรงแรมของเรา กำลังกลายเป็นบ้านของเขาไปแล้ว
ไม่มีกุญแจ ไม่มีเลขห้อง มีเพียงความตั้งใจเล็กๆที่ค่อยๆวางลงในมุมหนึ่งของชาน และความไว้ใจเงียบๆของคู่รักคู่หนึ่งที่เลือกจะเริ่มต้นอะไรบางอย่างตรงนี้

พี่ชอบภาพนั้นมาก ต้นไม้ต้นเดียวกัน
เป็นร่มเงาของผู้คน และเป็นบ้านของเขา

พี่ขำตัวเองนิดหนึ่งที่สงสัยอยู่ตั้งหลายวันว่าเขาทำอะไร ทั้งที่คำตอบก็ค่อยๆเกิดขึ้นต่อหน้าพี่มาตลอด แต่ก็ดีแล้วที่พี่ไม่ได้เดินไปถาม เพราะต่อให้ถามจริงๆ พี่ก็คงไม่ได้คำตอบอยู่ดี....นกไม่ค่อยให้สัมภาษณ์เท่าไหร่

สำหรับเรา ที่นี่อาจเป็นโรงแรม สำหรับแขกบางคน ที่นี่อาจเป็นที่พัก สำหรับใครบางคน ที่นี่อาจเป็นพื้นที่ปลอดภัยทางใจ และสำหรับเขาสองตัว...ที่นี่คือบ้าน

พี่ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน ไม่รู้ว่าบ้านเล็กๆนั้นจะรับลมรับฝนได้ดีเพียงใด และไม่รู้ว่าในภาษาของเขา เขาเรียกสิ่งนี้ว่าอะไร

วันนี้ ชานมีผู้มาอาศัยใหม่แล้ว โรงแรมของเราบ้านของเขาและต้นไม้ต้นนั้นก็คงยิ้มอยู่เงียบๆในแบบของต้นไม้

อยู่ที่ใคร

จาก
พี่รูปหล่อ

17/06/2026

The Pocket of Happiness

เสียงหัวเราะดังมาแต่ไกล ดังพอให้พี่ต้องเงยหน้าขึ้นจากคราฟต์โคล่าแก้วโปรดที่เพิ่งปรุงเสร็จ แล้วต้นทางของเสียงนั้นอยู่ตรงไหนกันแน่?

พี่เดินตามเสียงนั้นไปจนถึงห้องแอร์ที่หลายคนเรียกว่า คาเฟ่ พี่สาวคนหนึ่งกำลังเล่นกับแมวอยู่ เธอหัวเราะเหมือนแมวตัวนั้นเพิ่งเล่าเรื่องตลกให้ฟัง ซึ่งพี่ก็ไม่แน่ใจว่าแมวเล่าเรื่องตลกได้ไหม แต่จากสีหน้าของแมวตอนนั้น พี่ว่ามันน่าจะมั่นใจในตัวเองอยู่พอสมควร

พี่ทำเนียนเข้าไปนั่งด้วย จิบคราฟต์โคล่าไปเรื่อยๆ ทั้งที่ความจริงก็แอบอยากรู้ว่าเสียงหัวเราะแบบนั้นมาจาก...ใจแบบไหนกันแน่

และแล้วสายตาของเราสบกันพอดี พี่กลับรู้สึกว่าแววตานั้นดูหนักกว่ารอยยิ้มอยู่เล็กน้อย

ปีนี้เราเจอกันน่าจะเกินสิบครั้งแล้ว เธอมาที่นี่บ่อยพอที่พี่จะจำได้ว่าเธอชอบนั่งตรงไหน สั่งอะไร และแมวตัวไหนยอมให้เธอเข้าใกล้มากที่สุด

แต่พี่ไม่เคยสังเกตแววตานั้นมาก่อน อาจเพราะมัวแต่จำรายละเอียดข้างนอก มากกว่าจะสังเกตว่าคนคนหนึ่งกลับมาที่เดิมบ่อยๆเพราะอะไร

พี่ลังเลอยู่สองสามวินาที ก่อนจะเดินเข้าไปถามเธอว่า “ชอบมาที่นี่เหรอ” เป็นคำถามที่ธรรมดาจนแอบรู้สึกว่าควรคิดได้ดีกว่านี้ เธอกลับตอบมาด้วยประโยคที่ทำให้บ่ายวันนั้นนิ่งลงไปนิด

“มาที่นี่แล้วใจอยู่ได้ดีขึ้น”

คำนี้หนักเอาเรื่องสำหรับบ่ายที่พี่ยังไม่ได้กินข้าว พี่ไม่แน่ใจนักว่ามันแปลว่าอะไร แต่ฟังดูแล้วคงเป็นเรื่องสำคัญพอตัว

หลังจากนั้น พี่เริ่มรู้สึกว่าเสียงหัวเราะบางเสียงไม่ได้มีไว้บอกว่าเราสบายใจเสมอไป บางทีมันแค่ช่วยให้เรายังอยู่กับบ่ายวันหนึ่งได้ดีขึ้นอีกนิด ยังเล่นกับแมวได้อยู่ และ ยังอยู่ในช่วงเวลานี้ได้

พี่เลยเดินไปทำมัทฉะแก้วหนึ่ง เป็นเมนูใหม่ที่กำลังจะขาย แล้วยื่นแก้วนั้นให้เธอ บอกแค่ว่า “ลองชิมดูนะ”

พี่หวังว่าเธอจะรับรู้ได้จากแก้วนั้น ว่าในวันที่ข้างนอกไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่ ทุกอย่างไม่จำเป็นต้องดีขึ้นทันที และไม่จำเป็นต้องทำให้แววตาของเราสดใสอยู่ตลอดเวลา

แค่มาที่ที่ใจอยู่ได้ดีขึ้นสักนิด ก็ถือว่า...เราใจดีกับตัวเองมากแล้ว

เธอจิบมัทฉะแล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงไปเล่นกับแมวต่อ ส่วนแมวก็มองพี่กลับมาเหมือนอยากถามว่า แล้วของฉันล่ะ

พี่เลยมองมันกลับไปด้วยสายตาของคนที่ยังไม่มีคำตอบให้แมวเหมือนเคย

บ่ายนั้น พี่รู้สึกว่า ชาน ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีแล้ว เป็นพื้นที่ ที่ทำให้...ใจหลายๆคนอยู่ได้ง่ายขึ้นอีกหน่อย

พี่ว่านั่นก็น่าจะพอแล้ว และใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ ถ้าวันนี้ข้างนอกนั้นหนักเกินไปแวะมาใช้เวลาที่นี่ได้นะ

จาก
พี่รูปหล่อ

13/06/2026

The Pocket of Happiness

ในบ่ายที่ฝนตกยาวนานที่ชาน....ช็อกโกแลตร้อนของที่นี่มักจะปรากฏตัวมากเป็นพิเศษ

พี่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไม ทั้งที่เมืองไทยก็ไม่ได้หนาวอะไร แต่พอฝนเริ่มตกและกระจกเริ่มมีหยดน้ำเกาะอยู่ตามขอบบาน ช็อกโกแลตร้อนกลับกลายเป็นสิ่งที่หลายคนเลือกโดยไม่ต้องคิดนาน

วันนี้ฝนตกยาวกว่าปกติ พี่สั่งช็อกโกแลตร้อนมาให้ตัวเองและอยากรู้เหมือนกันว่าในแก้วนี้มีอะไรที่ทำให้ใครๆก็เลือกมันในวันที่โลกภายนอกดูคาดเดาอะไรไม่ได้

แก้วช็อกโกแลตร้อนวางอยู่ตรงหน้า ควันบางๆลอยขึ้นมา พี่ยกแก้วขึ้นมาจับไว้ แล้วมองผ่านกระจกออกไปข้างนอก ฝนยังตกอยู่และโลกอีกฝั่งของกระจกก็ดูเหมือนกำลังพักจากบางอย่างเช่นกัน

พี่ยกแก้วขึ้นมาดื่ม
ช็อกโกแลตแก้วนั้นก็คงเป็นช็อกโกแลตแก้วเดิม สูตรเดิม ความหวานประมาณเดิมแต่พอมันมาอยู่ในบ่ายที่ฝนตกยาวกว่าปกตินิดหนึ่ง รสชาติกลับดูพอดีขึ้นมาแบบที่พี่เองก็อธิบายไม่ค่อยถูกเช่นกัน

พี่ค่อยๆดื่มแล้วเริ่มเข้าใจขึ้นมานิดหนึ่งว่า บางครั้งเราไม่ได้เลือกอะไรอุ่นๆเพราะอากาศเย็นอย่างเดียวแต่เพราะใจของเรากำลังอยากรู้สึกถึงความปลอดภัยจากภายใน

ช็อกโกแลตร้อนอาจพาเรากลับไปหาช่วงเวลาที่เรายังไม่รู้จักกับกาแฟและความรับผิดชอบมากมายนัก ช่วงที่ฝนตกก็คือฝนตก ยังไม่ต้องคิดต่อว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร แค่มีแก้วอุ่นๆอยู่ตรงหน้า มีที่ให้นั่ง และมีใครบางคนบอกด้วยเสียงธรรมดาว่า นั่งตรงนี้ก่อน เดี๋ยวฝนก็ซานะ

หรือนี่อาจเป็นหน้าที่ของช็อกโกแลตร้อนแก้วนั้น?

มันไม่ได้ทำให้ฝนหยุดตก ไม่ได้ทำให้ฟ้าสว่างขึ้นทันที แต่มันกลับค่อยๆทำให้มืออุ่นขึ้นและทำให้ใจเราค่อยๆคลายอะไรบางอย่างลงอีกนิด

นี่แหละมั้งความอุ่นใจอะไรสักอย่างที่ไม่ได้แก้ทุกอย่างให้เรา แต่อยู่เป็นเพื่อนเราได้พอดี ในวันที่ข้างนอกยังคาดเดาอะไรไม่ได้

พี่มองออกไปข้างนอกอีกครั้ง ฝนยังตกอยู่ กระจกยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ตามเดิมแต่แก้วในมืออุ่นดี

และบางที แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับบ่ายวันหนึ่ง

วันนี้นั่งตรงนี้ก่อนได้ เดี๋ยวฝนก็ซา เดี๋ยวค่อยเข้าใจก็ได้

จาก
พี่รูปหล่อ

12/06/2026

ขอน้อมถวายความอาลัย
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชรมหาวัชรราชธิดา

ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

ข้าพระพุทธเจ้า
คณะผู้บริหารและพนักงาน บริษัท พอยส์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด

09/06/2026

STILL WITHIN ตอน HOME

“เพราะเธอคือบ้านของฉัน”

มีบางคนที่อยู่ด้วยแล้วใจของเราวางลงได้ง่ายขึ้น

พี่อยากชวนให้พาเขามาใช้เวลาร่วมกันในค่ำคืนนี้ ผ่านมื้ออาหาร บทสนทนา และกิจกรรมพิเศษในธีม HOME “เพราะเธอคือบ้านของฉัน”

งานนี้เหมาะกับคู่รัก เพื่อนสนิท พี่น้อง ครอบครัว หรือใครสักคนที่เราอยากนั่งคุยด้วยอย่างตั้งใจอีกครั้ง ไม่ต้องเป็นบทสนทนาใหญ่โต แต่อาจเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เรากลับมารู้สึกใกล้กันขึ้นอีกนิด

สำหรับคนที่อยากให้ความรู้สึกนี้ต่อเนื่องไปถึงเช้าวันถัดไป สามารถเลือกแพ็กเกจ 2 วัน 1 คืน ที่รวมทั้งห้องพัก กิจกรรมระหว่างวัน มื้อค่ำ อาหารเช้า และของที่ระลึกจากกิจกรรมไว้ให้ครบ

วันศุกร์ที่ 3 กรกฎาคม 2569
เวลา 19:30 น. ที่ ชาน บางกอกน้อย
จำกัดเพียง 20 ที่นั่ง

จองได้ 2 รูปแบบ
1. มื้อค่ำพร้อมกิจกรรม
ราคา 1,450 บาท / ท่าน
รวมมื้อค่ำและกิจกรรมในธีม HOME

2. แพ็กเกจ STILL WITHIN STAY 2 วัน 1 คืน
ราคา 4,999 บาท / 2 ท่าน
รวม
• ห้องพัก 1 คืน สำหรับ 2 ท่าน
• กิจกรรมระหว่างวันในธีม HOME
• มื้อค่ำพร้อมกิจกรรม
• อาหารเช้า
• ของที่ระลึกจากกิจกรรม

วิธีจองก็ง่ายๆ
ทัก LINE OFFICIAL:
หรือโทร 082-632-3994
พิมพ์ว่า “จอง Still Within HOME”

📍 CHANN / ARCH X CHANN / IMM
จันทร์–พฤหัสบดี 09:30–21:00 น.
ศุกร์–อาทิตย์ 09:30–22:30 น.
ดนตรีสด เสาร์–อาทิตย์ 17:30–20:30 น.

🚗 ที่จอดรถที่วัดดุสิตาราม
• รายวัน 50 บาท
• ค้างคืน 100 บาท
โปรดเก็บตั๋วจอดรถไว้ทุกครั้ง
ถ้ามีใครบางคนที่ทำให้คุณรู้สึกเหมือนมีบ้านอยู่ในใจ

พี่อยากชวนให้พาเขามาใช้เวลาคืนนี้ด้วยกัน

จาก
พี่รูปหล่อ

CHANN Bangkok-Noi

08/07/2026

05/07/2026

02/07/2026

27/06/2026

24/06/2026

22/06/2026

17/06/2026

13/06/2026

12/06/2026

09/06/2026

ที่อยู่

เบอร์โทรศัพท์

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

ติดต่อ ธุรกิจของเรา

ทางลัด

แชร์

ประเภท