06/03/2020
บาเยียจ้า บาเยีย
เสียงลุงฉ่ำลอยมาแต่ไกล เตรียมวิ่งเลย ถ้าช้าลุงจะเข็นรถผ่านเลยไป...อดสิ
ย้อนหลังไป30ปีที่แล้ว ใครที่อยู่ย่านราชดำเนินกลางเลาะมาจนถึงตลาดนางเลิ้ง จะเห็นภาพชินตา ชายร่างผอมผิวคล้ำเข้ม เข็นรถที่มีเตาตั้งกะทะทอดบาเยีย ด้านข้างจะมีพื้นที่วางขวดน้ำจิ้มเรียงราย กระทงใบตองแห้งเป็นตั้งกระป๋องใส่ไม้จิ้ม เดินขายไปหยุดทอดไปตั้งแต่ก่อนเที่ยงจนไปหมดเอาเมื่อแดดร่มลมตก เสียดายที่สมัยนั้นไม่มีกล้องมือถือ คงได้เก็บรูปคุณลุงพร้อมรถเข็นคู่ใจของลุงไว้
เราเป็นแฟนพันธุ์แท้กินบาเยียของลุงมาตั้งเเต่เด็กจนโตไปทำงาน ก็ยังซื้อกินอยู่. ช่วงหลังๆลุงเริ่มมีปัญหาทางสุขภาพเดินไม่ไหวก็จะมีป้าภรรยาลุงมาช่วยขาย วันดีคืนดีคิดยังไงไม่รู้เอ่ยปากขอเรียนกับลุง ด้วยความเอ็นดูเราราวลูกหลาน ลุงเลยจูงมือพาไปบ้านที่อยู่กลางชุมชนหลังวัดกัลยาฯ ฝั่งธนนู๊น สอนให้ตั้งแต่การแช่ถั่ว "ฤดูร้อนก็ใช้เวลาสั้นกว่าฤดูหนาวนะหนูแดง" ลุงเรียกเราว่าหนูแดง (ตอนเด็กเรามีผมน้ำตาลแดงคล้ายเด็กฝรั่ง) พอเเช่เสร็จล้างให้สะอาดเเล้วจึงไปบด ปรุงรส จากนั้นก็สอนทำน้ำจิ้ม ก็ต้องสะอาดอีกไม่งั้นมันก็จะบูดคาขวดเลย ช่างละเอียดไปหมด
จากนั้นไม่นานก็ได้ข่าวว่าลุงเสียแล้ว ป้าก็มาขายต่อเเถวหน้าตลาดนางเลิ้ง ขายอยู่ไม่นานก็หายหน้าไป ได้ข่าวว่าเซ็งร้านให้คนแถวนั้นไป ....จบตำนานบาเยียอร่อย ลุงฉ่ำ ภักดี แห่งนางเลิ้ง
นานๆเวลาเห็นคนขายบาเยียก็จะซื้อมากิน แต่มันไม่เหมือนของลุง เมื่อคิดถึงมากๆเข้า ทำไงได้ งัดสูตรลุงมาทำเร้ยย ก็ที่เห็นนะ กระทงใบตองทำให้บาเยียได้รสชาตมากขึ้น ไม่เชื่อสิ
