04/06/2026
ZALEWAJKI I POLEWKI
To one pomagały przetrwać ostatnie tygodnie przednówka, czasu, gdy spiżarnie stawały się coraz skromniejsze, a natura dopiero przygotowywała się do nowego cyklu życia. W garnkach królowały zakwasy, kiszonki i to, co udało się zachować przez zimę.
Żury i zalewajki od wieków były symbolem tego przejścia.
Między tym, co odchodziło, a tym, co miało dopiero nadejść. Tak oto żur na zakwasie żytnim, suszonym grzybem i lebiodą szlachetnie przyprawiony, w towarzystwie wiejskiego jaja kurzego gotowanego na miękko oraz podpieczonej białej kiełbasy wieprzowej, leczył duszę i przywracał siły.
Z czasem do garnków trafiały pierwsze dary budzącej się przyrody. Młode liście, świeże zioła i czosnek niedźwiedzi, który wyścielał lasy zielonym kobiercem i zwiastował, że ziemia znów obudziła się do życia. Podawać zaczęliśmy wówczas polewkę na nim sprawioną, z kruszonką z naszego chleba krzycy, kaparami z kwiatów dzikiego czosnku z olejem z macierzanki.
Gdy wiosna rozkwitała na leśnych polanach i górskich łąkach, zmieniały się również smaki. Polewki stawały się lżejsze, bardziej zielone i pełne świeżości.
To nie tylko zupy.
To opowieść o porach roku, cierpliwości i naturze, która od wieków wyznacza rytm słowiańskiego stołu.
BROTHS AND SOUPS
These were the dishes that helped people endure the final weeks of the hungry gap — that lean period between winter and spring, when pantry stores grew ever more modest and nature was only just preparing for a new cycle of life. In the cooking pots reigned sourdough starters, fermented preserves, and whatever had been carefully kept through the winter months.
For centuries, żur and zalewajka have symbolised a feast of transition — poised between what was passing away and what was yet to come.
Thus, rye sour soup, prepared with a fermented rye starter, smoked bone stock, dried mushrooms and fragrant wild marjoram, served alongside a soft-boiled free-range egg and roasted white pork sausage, finished with wild marjoram oil, restored both spirit and strength.
As time passed, the first gifts of the awakening landscape began to find their way into the pot. Tender young leaves, fresh herbs and wild garlic carpeted the forests in green and heralded the earth’s return to life.
It was then that we began serving a rich spring broth built around wild garlic, accompanied by a crumb of our own krzyca bread, spring onion oil, capers made from wild garlic blossoms, and wild thyme oil.
As spring unfolded across forest clearings and mountain meadows, the flavours evolved as well. The soups became lighter, greener, and filled with freshness.
These are more than soups.
They are a story of the seasons, of patience, and of nature itself — the force that has set the rhythm of the Slavic table for centuries.
