02/04/2022
Kiedy zapraszasz do swojego domu przyjaciół, cieszysz się na spotkanie, pieczesz ciasto, mówisz co u ciebie, pytasz co u nich, ich dzieci zapraszasz do zabawy ze swoimi dziećmi. W przestrzeni między Wami jak dobre duchy zaczynają krążyć dźwięki, zapachy, słowa i spojrzenia. Buduje się relacja. Jest Ci dobrze.
Tak, rozumiemy. Ukraińskie rodziny nie przyjechały do Kołobrzegu na wakacje. Nie są tutaj dlatego, że chciały spędzić czas nad polskim morzem. Wiemy, dlaczego tu są. Wiemy, gdzie chciałyby być i wiemy, dlaczego na razie nie mogą. Ale przez chwilę chcielibyśmy o tym zapomnieć. Chcielibyśmy, żeby Oni na ile to możliwe o tym zapomnieli. Dlatego dla nas nie ważny jest powód. Ważne jest spotkanie.
Spotkaliśmy się w czwartek. Tak zwyczajnie jak to możliwe. Upiekliśmy ciasta, zrobiliśmy kawę, wysypaliśmy na podłogę zabawki. Rozmawialiśmy, bawiliśmy się, jedliśmy. Pobyliśmy ze sobą. Razem. Zaplanowaliśmy spotkanie na dwie godziny, ale trudno nam było się rozejść po trzech. Kiedy się żegnaliśmy dziękowaliśmy sobie nawzajem, bo czuliśmy, że było to dla wszystkich ważne. Chcemy spotykać się dalej.
Nikt, kogo poprosiliśmy o pomoc nam nie odmówił. Iryna, Jacek, Jane, Asia, Tomek, Basia, Anetka, Bartek, Władysław, Beata, Justynka, Maciej, Beata, Basia, Helenka, Łukasz, Jacek, Magda, Michał, Tomek; Alina, Ania, Ola - nasze oddane wolontariuszki; Maltgarden Marina, Coffeedesk Kawiarnia - Kołobrzeg, Maltgarden Beer & Food, Rewiński. Z Wami wszystko staje się łatwe. Zajęliście się grafiką, fb, poczęstunkiem, salą, sprzątaniem, organizacją. Bez Was Łączka byłaby tylko pomysłem, z Wami staje się pomostem. Mamy nadzieję, że pomostem do lepszego świata.
Dziękujemy za Waszą obecność.
Коли ми запрошуємо друзів до свого дому, то завжди радіємо в очікуванні зустрічі, готуємо смаколики, цікавимося як їхні справи, розповідаємо про свої, запрошуємо їхніх дітей погратися зі своїми. В повітрі між нами, як добрі духи, лунають радісні голоси, приємні аромати, створюється приємна атмосфера і почуваєшся добре.
Зрозуміло, що українські сім'ї не приїхали до Колобжегу на відпочинок. Не тому знаходяться тут, бо хотіли провести час біля польського моря. Знаємо, чому вони тут. Розуміємо, де хотіли б бути зараз, але не можуть. Але хоч на хвилину, хотілося б про це забути. Хочеться, щоб вони відволіклись. Тому не шукаємо причин для зустрічей, адже важлива сама зустріч.
Зустрілися ми в четвер в звичайній обстановці. Напекли смаколиків, приготували каву, організували забави та іграшки для дітей. Розмовляли, гралися, частувалися випічкою. Просто були разом. Запланована зустріч була на дві години, але важко було розійтись, навіть, після трьох. Коли прощалися, дякували один одному, бо відчували, наскільки та зустріч була важлива. Хочемо зустрічатися так і надалі.
Жоден, кого просили про допомогу, нам не відмовив. Ірина, Jacek, Janek, Asia, Tomek, Basia, Anetka, Bartek, Władysław, Beata, Justynka, Maciej, Beata, Basia, Helenka, Łukasz, Jacek, Magda, Michał, Tomek; Аліна, Аня, Оля - наші віддані волонтери; Marina, Coffeedesk, Maltgarden, Rewiński. З вами все стає здійсненним. Оголошення, частування, зал, прибирання і ціла організація - то все ви. Без вас зустріч була б лише задумом, а з вами стає реальністю. Маємо надію, це стане мостом до кращого майбутнього.
Дякуємо, що були з нами!