Kuchnia Żuławska

DOSTAWA NA TELEFON 508-366-878
Naszą specjalnością są tradycyjne obiady domowe: zupy, karkówka pieczona, klopsiki , dania ze schabu i piersi z kurczaka, makarony , naleśniki, placki ziemniaczane...no i pyszna pizza
Tu się jada jak u mamy. Do niedawna temat żuławskich kulinariów, w szczególności tych przedwojennych, był prawie nieznany. Nie tak łatwo odnaleźć przepisy, które przepadły wraz z odejściem dawnych mieszkańców Żuław. Regionalna kuchnia żuławska to wyzwanie zarówno dla restauratorów , jak i szefów kuchni i kucharzy . Należy bowiem pamiętać o bezlitosnej historii tego regionu, która nie szczędziła mu wypędzeń i migracji. Ostateczna rozprawa z tradycją starych wielokulturowych Żuław rozegrała się po II wojnie światowej, gdy część rdzennej ludności z Żuław uciekła, zaś resztę wypędzono lub przesiedlono. Wraz z tubylcami zniknęła zasobna i syta lokalna kuchnia, mająca wiele wspólnego z tradycjami kulinarnymi starego Gdańska, który cieszył się dostatkiem płynącym z handlu zbożem oraz dostępnością do rzadkich produktów przywożonych zza mórz. Żyzne Żuławy stanowiły zaplecze rolnicze dla Gdańska, dzięki czemu żuławscy rolnicy żyli w dostatku. Dowodem zamożności Żuławiaków są nieliczne już dziś domy tutejszych gospodarzy - wielkie, wręcz monstrualne jak na dzisiejsze wyobrażenie o rolnictwie, o powierzchni nawet ponad 1400 m. kw., jednym z których jest podcieniowa chata. Jaka była kiedyś kuchnia żuławska i czym się charakteryzowała?
– Kuchnia żuławska była kuchnią chłopską. Wykorzystywano w niej absolutnie wszystkie dary regionu. Przeważały oczywiście ryby(blisko Bałtyk, rzeki, jeziora). Do specjałów rybnych należała zupa ze świeżo wędzonych fląder. Natomiast z niemieckiej kuchni zaczerpnięto zwyczaj do słodko-kwaśnego przysadzania potraw, zwłaszcza klusek i dań mięsnych. Kuchnia żuławska była wielokulturowa. naleśniki krwiste, Krzyżaków (marcepan królewiecki), Mennonitów- osadników holenderskich), Polaków (barszcz, dzyndzałki z hreczką i skrzeczkami, czyli pierogi z kaszą gryczaną, okraszone skwarkami), Niemców (ziemniaki- fuśka, czy klinki krajane z ziemniaków okraszone boczkiem i cebulką, podawane z kiszoną ,duszoną kapustą), Ukraińców( plince- placki smażone w różnych wariantach, w zależności od dodatków np. jabłka czy cebuli podawane ze śmietaną ). Potrawy były smaczne, gotowane w sposób, który zaskakiwał swoją prostotą (np. zupy rybne). Dania jednogarnkowe przygotowywane były do pracy w polu. Zupy zagęszczano tartym ziemniakiem lub warzywami. Jakie produkty najczęściej wykorzystywano w przygotowywaniu potraw?
-Podstawowym składnikiem często było mięso. Region ten charakteryzuje się też ogromnym bogactwem ryb morskich i słodkowodnych. Warzywa to brukiew, która miała swój specjalny dzień sadzenia, ziemniaki, pasternak. Owoce to śliwki i jabłka w bardzo zaskakujących połączeniach w potrawach z mięsem. Czy istniały potrawy charakterystyczne dla danej grupy ludności?
-Tak, każda grupa osadnicza przynosiła swoje tradycje kulinarne na Żuławy. Potem one ewaluowały i stawały się dobrem regionalnym często spożywanym w karczmach. Próby rekonstrukcji dawnej kuchni tego regionu należy odznaczyć złotymi zgłoskami w historii wydarzeń kulinarnych na Pomorzu. Dawne tradycje kulinarne tych ziem przywrócić do życia niełatwo, bowiem nie zachowały się ani książki kucharskie ani podobne źródła, które mogłyby być pomocne w odtwarzaniu dawnych tradycji.