20/10/2016
Beste mensen,
Graag breng ik u op de hoogte van de laatste ontwikkelingen binnen Gezinscoaching.net.
Hieronder (zoals enkelen reeds gewend zijn) de kortste versie, waarna verderop de uitgebreidere versie staat.
Kort gezegd hieronder de belangrijkste punten:
* we hebben ingeschreven op de aanbesteding voor de 8 Achterhoekse gemeenten, hopelijk krijgen we de gunning per 2017 en zijn we via deze gemeenten rechtstreeks inzetbaar
we zijn (op)gestart met het nieuwe digitale cliënt- en registratiesysteem, 'ONS'
* we lopen hierdoor wederom achter op andere werkzaamheden
* we zijn bijna bij met de facturatie tot en met september 2016
* we zijn in de afrondende fase van de sollicitatiegesprekken
* we hebben nog een aantal belangrijke verslagen en gesprekken af te ronden en dat duurt naar verwachting nog maximaal 4 weken
Door alle ontwikkelingen ontstaat er ruis onder onze mensen. Met name omdat het (te) lang duurt voor mensen antwoord krijgen, een reactie krijgen op reeds lopende vragen/acties. Dat heeft alles te maken met de noodzakelijke planning en praktische zaken die dan onverwacht tussendoor komen en die op dan moment dat prioriteit hebben. Deze zaken verschillen van het aanleveren van stukken voor de aanbesteding, het maken van noodzakelijke rapporten of verslagen voor bijvoorbeeld indicaties, tot en met gesprekken met mensen die een werkelijke '(levens)dringende' hulpvraag hebben. Het is voor mij en ons nog steeds lastig manoeuvreren tussen de verschillende taken die er liggen.
Praktisch gezegd is het belangrijk dat er geld binnenkomt om alle medewerkers en samenwerkende collega's te kunnen betalen. Aan de andere kant is het belangrijk om de technische en beleidszaken op orde te hebben in het kader van de aanbesteding, omdat deze daadwerkelijk werkt met deadlines/sluitingsdata. En ook is dit belangrijk zodat we in de toekomst minder werk hebben met de administratie, dat ervaren we nu al een beetje. Daarbij zijn we natuurlijk een zorgverlenende organisatie, dus staat en moet de zorg voor onze mensen altijd voorop staan. Maar ook dat verliep en verloopt nog wat stroever vanuit mijzelf omdat we plotseling te maken kregen met uitval van medewerkers en dat moest snel opgevangen worden. Hiertoe werd een vacature uitgeschreven wat vervolgens ook weer de nodige tijd heeft gekost en nog steeds kost. De vaste coaches (intern en extern) hebben onze mensen gelukkig altijd kunnen ondervangen.
Al met al lijkt het simpel om even een belletje te doen, of even een mailtje, of een verslag af te ronden, of...
Maar in de werkelijkheid zijn al deze kleine zaken bij elkaar wel erg veel en kost dat heel erg veel tijd, die ik niet heb of beter gezegd onvoldoende had.
Deze tijd kan ik nu gelukkig wel maken omdat ik nu privé meer tijd krijg vanwege goede opvang en afspraken thuis. Mijn man en ik dragen nu samen de zorg voor onze organisatie en vooropstaand voor ons gezin. In mijn hart ben en wil ik nog steeds huismoeder zijn met daarnaast een prachtige, zinvolle baan :-). We hebben een fantastische hulp in huis die er samen met ons voor zorgt dat we onze 'toko' thuis en 'zakelijk' draaiende kunnen houden. Zakelijk ondersteunt mijn man, en zorginhoudelijk ons team van gezinscoaching.net.
Kunnen we het allemaal nog wel aan dan?
Jazeker! Dat durf ik nu hardop te zeggen. Het is hard aanpoten geweest, en nu nog heel erg hardlopen, maar het einde lijkt in zicht.
Er moet nog een bult werk verzet worden, maar ik heb nu letterlijk inzichtelijk wat er allemaal nog moet gebeuren en we beginnen aan de afwerking.
Allereerst zijn we bezig met de aanbesteding in combinatie met het nieuwe systeem en de HKZ (in de volksmond het 'KEMAkeurmerk voor de zorg'). Dat zijn de noodzakelijke handelingen die moeten gebeuren om de organisatie body te geven voor de instanties en voor de komende jaren.
Daarna en ondertussen hebben we nog alle lopende taken zoals het afronden van persoonlijke plannen, voortgangsgesprekken, administratieve taken enzovoorts.
Maar nu wel met dien verstande dat ikzelf steeds minder alleen hoef te doen. Het was de laatste jaren een feit dat ikzelf onmisbaar was. Dat kon ook niet anders gezien het feit dat ik ooit alleen werkte en dat alleen Ik wist hoe Ik alles deed. Inmiddels hebben we een duidelijke taakverdeling en kan ik steeds meer uit handen geven en overdragen.
We zijn beter bereikbaar per vaste telefoon, maar nog niet helemaal optimaal, dus dat blijft een verbeterpunt.
Het beste zijn we maandagochtend en donderdagochtend te bereiken.
Ikzelf in persoon zeer slecht, vanwege voorliggende taken zoals net omschreven, maar ik krijg wel alles mee.
Silvia is de persoon die het best te bereiken is en alle relatiecontacten onderhoudt en samen alle acties uitzet. En dat zijn er heel wat!
Daarnaast zijn er alle mensen die actief zijn in de ondersteuning te weten: Carla (die langzaam aan weer terugkomt na een lange herstelperiode) & Lisa als rotsvast team in samenwerking met trouwe externe samenwerkende collega's. Ik wil jullie allemaal hartelijk danken voor het engelengeduld en vertrouwen.
Gelukkig zijn Carla en Lisa inmiddels niet meer alleen, maar werken nu ook Annelies te Nijenhuis en Noortje Klein Heerenbrink sinds een poosje voor en met ons. En volgende week dinsdag start Anne Stroot als gezinscoach, heel hartelijk welkom!
Daarnaast komen er binnenkort nog 1 of 2 medewerkers bij, heel gestaag en kunnen we eindelijk verder daar waar ik ooit gebleven was vòòr alle stagnatie en de kanteling van de zorg naar de gemeenten, want daar is de achterstand ooit begonnen: Bij mijn eigen persoonlijke gezinsomstandigheden zoals de geboorte van onze kinderen, als ook de nodige pech met alle technische zaken, de transitie binnen de zorg en de uitval van ongeveer vijf volle medewerkers de afgelopen jaren. Het lijkt wel of we praten over 10 jaar, maar het waren er slechts 4.
Andersom gezegd ben IK in 4 jaar gegroeid naar een WIJ en een ONS met inmiddels een netwerk van mensenmensen om ons heen. We werken voor, met en samen met prachtige mensen op unieke wijze. Dat proberen we nu vast te leggen op papier middels ons kwaliteitshandboek en middels een heldere taakverdeling. Dit zodat Ik niet meer onvervangbaar ben, en zodat WIJ onze bereikbaarheid en dienstverlening kunnen verbeteren en dan nu eindelijk vooral stabiliseren. Dat hoop ik dit jaar met ons team te kunnen behalen. We zetten alles op alles om de eindstreep 2016 te behalen zodat we 2017 in een rustiger vaarwater kunnen varen.
Tenslotte, allemaal bedankt voor het begrip, en als dat eerlijkheidshalve een beetje op is, wat voor enkelen begrijpelijk zou kunnen zijn gezien de laatste jaren, laat ons dat dan ook weten. Ons motto is nog steeds:" Uiteindelijk komt alles goed...".
Heel hartelijke groet,
Kim Rupert