Kynologisch Centrum Wolfhalla

23/09/2026

22/09/2026

Daar staat hij dan: Groot. Inmiddels ruim tweeënhalf, een bijna helemaal volwassen reu en sinds kort ook officieel beschikbaar als studdog.

Of daar daadwerkelijk iets uit voortkomt? Geen idee. We gaan gewoon rustig kijken of er ergens een leuke match is en of er überhaupt interesse is in Groot.

Want voor ons is een match natuurlijk meer dan twee honden die er mooi uitzien. Gezondheid en genetica spelen een rol, maar net zo goed karakter, gedrag, aanleg en de manier waarop een hond in het leven staat. Je brengt tenslotte niet alleen genen samen; je maakt keuzes die invloed hebben op een volgende generatie honden en daarmee op hun welzijn.

Groot is inmiddels mooi uitgegroeid tot de hond die hij is: (selectief) sociaal, aanhankelijk, nieuwsgierig en eigenzinnig, met een duidelijke behoefte aan veiligheid, ruimte en de mogelijkheid om zelf keuzes te maken & een ongekende warmte en rust in hem.

Dus we kijken gewoon wat er op ons pad komt. Misschien is er een teef waarbij alles mooi samenkomt, misschien blijkt er helemaal geen passende match of interesse te zijn. En als het niet klopt of er klopt geen teef aan, gebeurt er niets.

Groot hoeft geen vader te worden. Het moet gewoon kloppen. Met de honden, met de mensen en met wat we daarmee de wereld in brengen. Persoonlijk denk ik dat hij een prachtige outcross voor verschillende rassen kan zijn.

Wat denk jij? Welk(e) ras(sen) zouden wij in meerdere opzichten blij kunnen maken met Groot?

Marra 🧚‍♀️

21/09/2026

Ontspannen wandelen is niet hetzelfde als langzaam wandelen

Wanneer een hond aan de lijn met ons meeloopt, bepaalt meestal ons tempo de snelheid van de wandeling. Loopt de hond sneller, dan vragen we hem terug te komen. Dat wordt vaak gezien als onderdeel van netjes wandelen en een bijdrage aan rust en ontspanning.

Maar wat leren we een hond daarmee eigenlijk? Leren we hem ontspannen wandelen, of leren we hem een ander tempo te lopen?

Bij Groot en Sarai ligt het natuurlijke wandeltempo behoorlijk hoog. Aan de lange lijn krijgen ze ruimte om te versnellen en te vertragen, te snuffelen, te kijken en hun omgeving te volgen. In de ochtend jog ik nogal eens gedeeltes met ze. Niet omdat ik ze sneller wil leren lopen, maar omdat hun natuurlijke bewegingsritme hoger ligt dan die van mij en de lengte van de 10 m lijn.

Dat roept de vraag op wat we eigenlijk zien wanneer een hond snel beweegt. Is hij gespannen of gejaagd, of beweegt hij doelgericht door zijn omgeving? Kan hij tijdens dat hogere tempo blijven snuffelen en informatie verwerken? Kan hij zelf weer vertragen? En hoe ziet zijn lichaamstaal eruit wanneer we hem voortdurend terugbrengen naar een l***r tempo?

Want langzaam lopen is niet automatisch ontspannen. Een hond kan rustig naast ons lopen terwijl hij zich voortdurend moet aanpassen of inhouden. Andersom kan een hond met een hoger bewegingsritme ontspannen zijn, juist omdat hij de ruimte krijgt om te bewegen op een manier die past bij zijn lichaam, zijn gedrag en de situatie.

Dat betekent niet dat een hond altijd zijn eigen tempo moet bepalen. Samen wandelen vraagt om samen afstemmen, maar dat is iets anders dan langzaam lopen automatisch als ontspannen gedrag zien.

Als we naar welzijn en natuurlijk gedrag kijken, is het daarom interessanter om niet alleen naar snelheid te kijken, maar naar wat een hond tijdens die beweging kan doen. Kan hij versnellen, vertragen, zijn bewegingsbehoefte kwijt, informatie verzamelen en binnen de grenzen van de situatie keuzes maken?

Op het filmpje zie je verschillende tempo's bij Groot en Sarai. Zie jij wat (nog) ontspannen is en wat niet (meer)?

Marra 🧚‍♀️

19/09/2026

14/09/2026

De benzineprijzen lopen weer op en dus kijk ik wat vaker of ik de auto kan laten staan voor een goede wandeling. En dat kan. Vanuit huis loop ik zo het bos, de weilanden en het buitengebied in, langs de boerderijen en de slootjes.

Dat is voor de honden net zo leuk als de Dellen bijvoorbeeld. Sarai en Groot ruiken vanalles. Veel koeienmest en de geuren rondom de boerenerven. Soms liggen er dode dieren onder zo’n afdekking en soms zijn ze al opgehaald, maar de geur is nog volop aanwezig. Sarai vindt dat uiteraard reden genoeg om uitgebreid onderzoek te doen en in te rollen. En als er dan ook nog (gier) slootjes zijn waar je heerlijk in kunt staan of rollen, muizen kan vangen en konijnen/hazensporen kan volgen is de wandeling voor zowel Groot als Sarai compleet.

Voor Groot zijn de grote vrachtwagens die we onderweg tegenkomen dan weer minder relaxt en in onze eigen straat wonen natuurlijk nog de persoonlijke aartsvijanden van Sarai.

Dus we kijken opnieuw naar onze wandelroutes. Niet alleen naar mooie plekken, maar naar routes waar de honden ruimte hebben om te snuffelen, onderzoeken en hun natuurlijke gedrag te laten zien, zonder dat we voortdurend verkeer, aartsvijanden of drukte moeten ontwijken.

En ja, soms komt dat natuurlijke gedrag mij wat minder goed uit. Als Sarai op wandeling in dode-dierlucht, mest of sloot modder heeft gerold en ik daarna weg moet terwijl Pepijn nog niet thuis is, (de honden zijn dan binnen) dan word ik niet blij. Maar dat is het leven met honden: hun behoeften en onze praktische werkelijkheid moeten het samen doen.

Dus kijk ik met de rap stijgende bezine prijzen (waar gaat dit eindigen?) nu al wat welke route direct vanuit huis te bieden heeft en welke wanneer voor mij uitkomt.

Heb jij favoriete en minder favoriete wandelingen bij jou thuis? Wat zijn jouw afwegingen hierin?

Marra 🧚‍♀️

09/09/2026

Vandaag vieren wij onze trouwdag.

Nou ja, afgelopen weekend en aankomend weekend. Want vandaag ben ik de hele dag en avond op school en heeft Pepijn het over de weekenden verspreid. Dit jaar is het zijn beurt om dingen te regelen. Volgend jaar de mijne weer. Zo doen we het om en om.

Zo vieren we ons leven samen en blijven we verbinden, want trust me, we zijn het echt niet altijd met elkaar eens en het gaat echt niet altijd vanzelf! We moeten dus samen blijven afstemmen, leren en groeien.

Elkaar leren lezen, ruimte geven, aanpassen en soms gewoon samen een andere route nemen.

Eigenlijk niet zo anders dan hoe wij naar honden kijken. Verbinding ontstaat niet door controle, maar door vertrouwen, veiligheid en communicatie.

Samen onderweg met elkaar, met onze honden en met alles wat op ons pad komt en al is gekomen.

Op dit moment werken we bijvoorbeeld met Groot aan wild zien aan de lijn en 'ho!'. Met Sarai werken we op dit moment aan het laten van Scarvix.

Waar werk jij nu aan met jouw hond?

Liefs, Marra 🧚‍♀️

07/09/2026

Onze routine is geen strak schema!

Onze vakantie is voorbij dus gaan we terug naar het normale ritme. De wekker gaat weer, de kinderen naar school, wij naar ons werk en Groot & Sarai moeten zich weer voegen naar ons schema. Maar voor een hond is routine helemaal niet hetzelfde als iedere dag op exact hetzelfde tijdstip hetzelfde rondje lopen.

Groot & Sarai hebben geen agenda nodig, maar voorspelbaarheid. Zij hebben in hun leven geleerd verbanden te leggen tussen gebeurtenissen. Het geluid van de wekker, schoenen aantrekken, de tas pakken, de deur die opengaat; allemaal informatie waarmee ze kunnen voorspellen wat er daarna waarschijnlijk gaat gebeuren. Juist die voorspelbaarheid helpt om de omgeving te begrijpen en voorkomt dat ze voortdurend hoeven te reageren op iedere verandering.

Daarom kunnen Groot & Sarai prima omgaan met een wandeling die een half uur later begint, een andere route of een onverwachte vrije middag, zolang de basis van de dag herkenbaar blijft. Het gaat minder om wanneer iets gebeurt en meer om wat er na wat komt.

Na een vakantie is die voorspelbaarheid soms tijdelijk verdwenen. Er was meer samen zijn, een ander slaapritme, nieuwe omgevingen, andere wandelingen en misschien meer/andere prikkels. Thuis willen we daarna in 1 dag weer terug naar normaal. Voor sommige honden is dat een abrupte overgang.

Als dat voor jouw hond zo is kan je in plaats van strakke tijdsschema's ook werken met ankerpunten. Opstaan betekent naar buiten. Na het eten volgt rust. Na een wandeling is er tijd om te slapen. Als je vertrekt, gebeurt dat op een herkenbare en veilige manier.

Deze voorspelbaarheid geeft informatie, en informatie maakt de omgeving makkelijker handelbaar. Dus wanneer je hond na de vakantie wat drukker is, slechter tot rust komt of ineens weer overal bovenop zit, kan je dus kijken naar welke informatie jij kan geven waardoor hij weer weet wat hij kan verwachten.

Routine handelingen hoeven dus geen strakke timing te hebben, maar geven ruimte tot flexibiliteit. Wat zijn belangrijke routinehandelingen voor jou en jouw hond?

Liefs, Marra 🧚‍♀️