01/05/2026
Beste gasten, jong en oud, vertrouwd of nieuw, onder ons of voor altijd in ons hart,
Soms brengt een onverwacht moment je precies waar je even moet zijn.
Laatst liep ik de kelder in en viel mijn oog op een stoffige doos met onze oude agenda’s. Bewaard omdat het moest… maar zoveel meer dan dat. Ik sloeg er één open en begon te bladeren.
Namen. Heel veel namen.
Van mensen die hier ooit met hun kinderen kwamen en nu met hun kleinkinderen aan tafel zitten. Verjaardagen, jubilea, eerste ontmoetingen, huwelijksaanzoeken… maar ook momenten van afscheid en troost. Geen agenda’s, maar boeken vol herinneringen.
En terwijl ik daar zat, leek de tijd even stil te staan.
Vandaag is het precies 3 jaar geleden dat mijn broertje Chris en ik, en onze hele Il Castello-familie, zo onverwacht afscheid hebben moeten nemen van onze vader, Mircea.
Op dagen als deze voelt zijn aanwezigheid overal. In de warmte van de zaak, in de vertrouwde gezichten, en in alles wat hier nog elke dag doorgaat.
Tussen die agenda’s besefte ik opnieuw hoe bijzonder het is wat hij hier heeft opgebouwd en wij mogen voortzetten.
En vooral: hoe dankbaar we zijn.
Voor jullie, onze gasten, van toen en nu.
Voor alle collega’s die hier al jarenlang met ons meedraaien of hebben meegedraaid, en nog altijd onderdeel zijn van onze familie.
En voor de herinnering aan onze vader, die hier elke dag voortleeft.
Dank jullie wel dat jullie daar onderdeel van zijn.
Heb je een mooie herinnering bij ons? We zouden het heel bijzonder vinden als je die met ons deelt hieronder. We lezen ze met heel ons hart.
Vandaag staan we even stil, en kijken we tegelijk vooruit.
We heffen het glas op alles wat was, en op alles wat nog komt.
Met liefs,
Diane
