04/10/2026
Op woensdag 7 oktober vindt de crematie van Theo Dammer plaats. Iedereen die in de gelegenheid is om hem de laatste eer te bewijzen, is van harte welkom.
Theo leefde de laatste jaren door zijn ziekte teruggetrokken. Velen van jullie zullen daardoor al langere tijd geen contact meer met hem hebben gehad. Maar laten we vooral terugdenken aan de tijd waarin Theo nog volop onder de mensen was. Zo wil ik hem blijven herinneren.
Theo was een uniek persoon met een eigen wil. Je mocht hem of je mocht hem niet. Maar achter die eigenzinnigheid zat een klein hartje. Hij stond altijd klaar voor de mensen die hij graag mocht. En de mensen die hij niet mocht? Tja… jammer dan. Ook dat was Theo.
Zelf heb ik altijd een haat-liefdeverhouding met hem gehad. Maar hoe dan ook: we vonden elkaar altijd weer, in goede én slechte tijden. Gelukkig hadden de goede tijden de overhand en kijk ik terug op een heel mooie periode in mijn leven.
Ik vond het moeilijk dat hij, ondanks onze telefoon gesprekken mij en Eugenie niet meer wilde zien. Dat zullen velen van jullie misschien herkennen. Toch verandert dat niets aan de plek die hij voor altijd in mijn hart heeft.
Herinneringen zullen vervagen, de slechte hopelijk het eerst. Maar de mooie momenten zal ik koesteren en voor altijd met me meedragen. Want hoe het ook gelopen is, zoals jij zelf altijd tegen mij zei: “Je blijft voor altijd mijn vriend.”
Helaas wordt ons groepje steeds kleiner. Alleen Ton van Delft, Matt Jungblut en ik zijn nog over. De anderen wachten daarboven op jou. Doe ze de groeten: Huub en Bennie Staal, Ad Voorjans, Jan Rozentaler, Loui Ronda, Arend Boels en al die anderen…
Hopelijk nog niet te snel, maar ooit treffen we elkaar weer. En dan zingen we weer met z’n allen:
YOU’LL NEVER WALK ALONE!
