Oak and Blush

Oak and Blush oak & blush p h o t o g r a p h y · s t y l i n g

“To me, photography is an art of observation.[...]"

01072026 // it's july • halverwege het jaar alweer, met zonnige dagen en lange avonden en warme nachten. We zijn hier - ...
01/07/2026

01072026 // it's july • halverwege het jaar alweer, met zonnige dagen en lange avonden en warme nachten. We zijn hier - zoals elk jaar voor de zomervakantie - druk met gevulde avonden, verplichtingen, afrondingen en dat soort zaken, maar overdag is het allemaal redelijk te doen.

Ik kocht een CampSnap🏕️📷 en dat is toch wel een welkom creatief hoogtepunt deze dagen! Alle foto's in deze post maakte ik met deze camera en ik ben helemaal weg van de sfeer. Het zijn nostalgisch ogende beelden, het is een klein en licht apparaat zonder toeters en bellen (de enige extra functie is een flitser) en net als de analoge camera kun je niet zien hoe het beeld geworden is. Met een kabeltje koppel je het apparaat aan je telefoon, dan kun je de foto's wel bekijken. Opladen gaat ook met een kabeltje.

Ik geniet van de eenvoud en de perfecte imperfecte beelden. Ik maak geen tientallen foto's van hetzelfde moment, al kunnen er wel honderden beelden gemaakt worden en kun je de camera gewoon leegmaken en opnieuw gebruiken. Dus mocht je vintage beelddn voorbij zien komen hier, dan weet je dat ik m'n campsnap mee had 📷

25062026 // i am going to use what little energy i have to breathe and maybe blink • ja, ik heb het ook warm. Vanmiddag ...
25/06/2026

25062026 // i am going to use what little energy i have to breathe and maybe blink • ja, ik heb het ook warm. Vanmiddag overwoog ik om ovenwanten te pakken, zodat ik het stuur van de auto kon vasthouden. Door de OV-staking en hitte gaan de kinderen niet of halve dagen naar school en produceer zelf ook niet zoveel. We hangen op dit moment binnen bij een waaier met boeken - behalve de man, maar die loopt op stoom, denk ik.

Het geheugen van mijn telefoon is bijna vol en de batterij is het aan het begeven en er is een software update nodig. Ik heb me nooit meer verbonden gevoeld met het ding dan nu. Vol, traag en ik mag wel bijgewerkt worden. Het is vooral vervelend dat ik zo duizelig word van deze temperaturen, ook al doe ik rustig aan. Niet dat ik me er verder druk om maak, ik wacht gewoon tot het maandag weer vijfentwintig graden is.

Ik blader wat afwezig door twee tijdschriften met Engelse tuinen en neem me voor er minstens eentje te bezoeken deze zomer, als we bij leven en welzijn 'de plas' oversteken in de vakantie. En lokale boekwinkeltjes, dat vind ik ook zo leuk. Nog drie weken tot de vakantie, nog vier weken tot de reis. Wat zijn jullie plannen?

18062026 // be happy. not because everything is good. but because you can see the good in everything • vandaag vierden w...
18/06/2026

18062026 // be happy. not because everything is good. but because you can see the good in everything • vandaag vierden we de verjaardag van ons tweede juni-meisje. Een dag vol kleur en leven en zonlicht, precies zoals dat bij Eden past. Wat zie ik op zulke dagen veel redenen tot dankbaarheid.

Ik zit nu in het donker op de tuinbank af te koelen en overweeg er te gaan slapen. Ik voel een koel windje en hoor het water klateren van de pomp... net alsof ik op vakantie ben. We tellen hier af en kijken uit naar een nagenoeg programmaloos zomerleven. Nog zo'n vier weken.

12062026 // the art of not being ready and doing it anyways • vier jaar geleden bedachten we MUS magazine, deze week is ...
12/06/2026

12062026 // the art of not being ready and doing it anyways • vier jaar geleden bedachten we MUS magazine, deze week is het veertiende nummer uitgekomen. Wat een wonderlijke jaren. Jaren van hoogtepunten, diepe twijfels, geploeter en vreugdedansjes, opwekkende gesprekken en fijne contacten. We zagen het team van schrijvers groeien. Ik werkte op het logeerbed, de bank, aan tafels in restaurants of aan een wiebelig geval ergens in Spanje - met een enorm verlengsnoer voor de stroom en een prachtig uitzicht. Wat een tijd was dat: ik had de deadline van mijn boek in mijn nek en mijn MUS-maatje werd in die periode erg ziek. De voorkant van de nieuwste zomereditie maakte ik die zomer tijdens een dagje Barcelona.

Alle eer aan God, Die vanaf het begin zorgde voor het kleine en gewone... we kozen niet voor niets de naam MUS (Psalm 84:4 "Zelfs vindt de mus een huis en de zwaluw haar nest, waarin zij haar jongen legt: bij Uw altaren, HEERE van de legermachten, mijn Koning en mijn God."
en Mattheüs 10:31: "Wees dus niet bevreesd, u gaat veel musjes te boven.)

Na al die tijd blijft het een 'uit de hand gelopen keukentafelproject'. Letterlijk, want we werken allemaal voornamelijk vanuit huis. En daardoor blijft het persoonlijk en alledaags, alhoewel we natuurlijk wel iets moois en van kwaliteit maken. En... zonder lezers geen MUS, dus wil ik jullie persoonlijk bedanken voor het kopen en lezen en doorgeven van MUS. Ik hoop dat velen er aan hun keukentafel weer van mogen genieten!

09/06/2026

09062026 // normalize a boring life • vandaag wapperde de was ongeveer horizontaal aan de lijn, tussen hemel en aarde en twee stortbuien. Het waaide zo hard en de zon was zo krachtig dat het ook zo droog was.

Ik ben nogal een fossiel, maar ik word hier ouderwets gelukkig van. Twee bedden ruiken naar de wind, zijn gladgestreken zonder strijkbout - niet dat ik beddengoed strijk, maar toch - en ze dansten zo vrolijk dat ik er vijf minuten naar heb staan kijken, terwijl mijn eigen gedachten weggeblazen werden.

En heb je de wolkenluchten van vandaag gezien? Die waren ook zo mooi. Het decor veranderde voortdurend, van lentefris en lichtblauw tot dreigend en haast herfstig. De haag en weilanden en bomen ver weg kleurden vijftig tinten groen, ook al zo prachtig. Het ene moment scheen de zon, maar het kon ook ineens weer regenen met bakken uit de lucht. Niets zo wisselend als het weer - met uitzondering van mijn humeur.

Verder lijken we het eindelijk te winnen van de mierenkolonie die overal naar binnendrong en zelfs over snuiflijntjes van baking soda denderde. Er raakte vandaag een portemonnee kwijt die door een eerlijke vinder terechtkwam. We speelden meer dan vijf potjes Carcassonne, ik zei het avondprogramma af omdat we deze week elke avond al iets hebben en soms zelfs twee of drie verplichtingen hebben, de hond heeft een dubbele oorontsteking, ik belde vijf uur voor waarvan deze week NO. 14 verschijnt en we druk zijn met het invullen van NO. 15. Dat en nog meer vandaag. Heerlijk alledaags. Bijzonder alledaags.

21052026 // life doesn't need to be fast to be full • ik kijk naar het laatste zonlicht van deze dag, dat zich verplaats...
21/05/2026

21052026 // life doesn't need to be fast to be full • ik kijk naar het laatste zonlicht van deze dag, dat zich verplaatst van de bloeiende bieslook naar de kamille die haar rokje laat hangen voor de nacht. Het lijkt alsof iemand de blaadjes van de hazelaar met gouddraad geborduurd heeft. De kou trekt vanuit het weiland voor me naar het huis achter me. Ik zal straks de ramen wat verder openzetten om het af te laten koelen in huis. Maar nu nog even niet.

We wisselen de kou en nattigheid van vorige week in voor warmte en droogte. De tuin ontploft. Prachtig, alhoewel ik niet weet wat ik moet met de goudsbloem in de moestuin. Die doet het beter dan de courgette en savooiekool. De rest van de tuin ligt er gelikt bij, maar achteraan bij de kas achter het schapenhekje is het een bende. Dat wordt zweten komend weekend. Dan kan ik daarna mooi mijn buitenbad weer in gebruik nemen om af te koelen.

En wat ben ik blij dat ik nog steeds de vruchten pluk van het nieuwe dagritme. Vroeg opstaan, wandelen, bewust meer buiten zijn... heerlijk! Alhoewel ik het niet altijd makkelijk vind als ik bij anderen ben (ja echt, alleen een glas water en geen koek, taart of tussendoortje, dank je) lukt het me beter dan ooit om 'het goede voornemen' vol te houden. Heeft iemand nog lekkere plantaardige recepten voor me?

Tot zover de positiviteit. Kan iemand me komen aanmoedigen de komende weken tot de zomervakantie? We vulden hier de agenda in en het lachen verging me even. Elk jaar weer. Laat ik het maar per dag bekijken. "Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad." Mattheüs 6:34

16052026 // i love the rain. i love how it softens the outlines of things. the world becomes softly blurred and i feel l...
16/05/2026

16052026 // i love the rain. i love how it softens the outlines of things. the world becomes softly blurred and i feel like i melt right into it • we waren twee daagjes weg. Naar Blokzijl, Giethoorn, Kalenberg, Langelille, Luttelgeest, Meppel, Oldemarkt, Weerribben-Wieden en Zwartsluis.

In Blokzijl zagen we de eerste ooievaars, we hebben meer 'earebarren' en reigers gezien dan mensen, denk ik. Toen het begon te regenen dronken we koffie bij een sluis en reden we verder. Het laarzenpad ergens bij Kalenberg dat we wilden nemen was afgesloten in verband met broedseizoen, dus wandelden we een zompig natuurpad van 3,5 kilometer. Het regende op den duur een beetje en tegen de tijd dat we bij de auto terug waren begon het te gieten. Giethoorn nam het ook vrij letterlijk, toen we daar ergens zaten te eten, stroomde het uit de lucht. Eenmaal droog liepen we terug. We hebben ons opgewarmd in het hotel bij de kachel en toen zijn we nog de stad Meppel ingedoken en hebben we de laatst beschikbare bowlingbaan in beslag genomen. Ik verloor de in totaal bijna 6 potjes met zesentwintig punten.

Vanmorgen kregen we ons ontbijt buiten in de zon. Met mijn gebruikelijke ochtendwandeling was dat ook meteen alle zon van deze dag. We spoelden ons logeeradres uit met een flinke bui en hebben wat plekjes aangedaan voor we in Petra's sommerkafe neerstreken, zo knus daar! We waren overigens op pad om onze 16e trouwdag te vieren en destijds was onze huwelijksreis naar Mexico. Aangezien de man van de warme zon houdt, gingen we vanmiddag op tweede huwelijksreis naar Pantropica, een tropische wereld vol kleurige bloemen en planten. En toen reden we naar huis om de zieke oppas af te lossen.

Een spetterend uitje, dat ondanks alles niet in het water viel, omdat we samen op pad waren en dat was fijn. Nu zijn we thuis, de tas is uitgepakt en de boodschappen zijn binnen. Oost, west... (noord), thuis best. Goede zondag!

12052026 // a little story • toen we bijna zeven jaar geleden de sleutel van dit huis kregen, was het hier net iets meer...
12/05/2026

12052026 // a little story • toen we bijna zeven jaar geleden de sleutel van dit huis kregen, was het hier net iets meer dan een betimmerde stal. Vol overgave sloopten we alles (of misschien schonk ik koffie en sloopte manlief). Er stond een graafmachientje in de 'woonkamer' en het gebindte leunde op angstaanjagend magere sokkels. We troffen duizenden muizenkeutels, een paar uitgedroogde diertjes, enorme mierennesten en een heel slecht gesteund plafond aan. Achter de betimmering boven kon je tussen de dakpannen door naar de lucht kijken. Er was geen isolatie, weinig licht en veel muffigheid. De koeienharen en -geur probeerden we uit het houten geraamte te borstelen.

De tuin bestond niet. Er was bij de voordeur gras met een kersenboom, rozenstruik, beukenhaag en terras van stoeptegels. Achter stond een stal met asbest tegen het huis en verder lagen er saaie klinkers en betonplaten: restanten van het boerenerf. (In de hoogtepunten heb ik een poosje de verbouwing bijgehouden. Zie Holtslag 1911)

We hebben in de eerste corona-periode pallets vol klinkers gestapeld. Toen was er een kale vlakte. Er gingen bergen aarde de tuin in (niet de beste kwaliteit, dus ik heb weken door het opkomende gras gekropen om onkruid te wieden en er scherven en stenen uit te plukken). In het kader van de bezuinigingen zaaiden we bermgras en wilde bloemen. Dat was de eerste jaren mooi. Toen redelijk leuk. Daarna kwam de hond en was het ronduit lelijk.

Door de jaren heen hebben we hier en daar geplant, gebouwd en gesnoeid, maar nu komt er meer kleur en sfeer, hoop ik. We stortten ons op dit tuinproject: de grond lag plots in z'n blootje, we schepten compost en er kwam een graskoning die de oppervlakte aankleedde. Nu is het afwachten of ik het pinterestbord en plakboek tot leven kan wekken. Verstand heb ik er niet van, maar ik weet wat ik mooi vind. Dus gewapend met knipsels, internetinformatie en een schets die totaal uit verhouding is, werken we het plan - dat nog niet af is - uit.

Uiteindelijk geniet ik vooral van het verhaal van deze plek. Niet het resultaat, maar de uren bloed, zweet en tranen. Het speuren en vinden, zelf bedenken, maken en verzamelen. En ontvangen, dat vooral.

18042026 // i like flowers and simplicity • even wandelen, even ontbijten en daarna even de was aan en even de tuin in. ...
18/04/2026

18042026 // i like flowers and simplicity • even wandelen, even ontbijten en daarna even de was aan en even de tuin in. Toen reden we naar een verjaardagsfeestje met slechts één kind, want de rest had een uitje met de verenigingen van de kerk. Toen gingen we weer terug, waarna ik het huis rond ging met de stofzuiger. En nu is het stil in de woonkamer, er wordt geluierd en gelezen.

Zo vullen de dagen zich. Met niks bijzonders, alhoewel ik het bijzonder fijn vind dat de voortuin er weer netjes bij ligt, na een heerlijk uurtje tuinieren. De bloesem ruikt zo zoet! En het is ook heerlijk dat we afgelopen week alles voor het zomernummer van hebben aangeleverd en dat de oudste weer thuis is na vijf dagen Hongarije. Dat ik mijn leuke zomerjurken en -rokken weer van zolder heb gehaald. En ik had een fijn, spontaan uitje met mijn zusje op maandag, we vierden de verjaardag van mijn moeder op dinsdag. Zo vullen de dagen zich, zo groeit het lijstje van bijzonder alledaagse dingen. Ik pak mijn boek er ook bij.

Waar ben jij blij mee? Fijn bijzonder alledaags weekend toegewenst!

13042026 // me: i'm overwhelmed. also me: let's plant 200 seedlings and learn to make cheese • in het kader van rust, re...
13/04/2026

13042026 // me: i'm overwhelmed. also me: let's plant 200 seedlings and learn to make cheese • in het kader van rust, reinheid en regelmaat - waar een ieder wel bij vaart - stond ik vanmorgen om 04.00 op. Nee, dat is geen typfout. Dat is toewijding. Ik reed met de oudste naar het vliegveld voor een schoolreisje. Tegenwoordig doen we dat blijkbaar per vliegtuig. Een poosje terug hadden wij een Hongaar in huis, nu mag zoonlief cultuursnuiven in Hongarije. Dat deed hij vandaag onder andere bij de McDonald's.

Zaterdag bedacht ik dat ik onmogelijk een artikel kan schrijven over een stad waar ik zo'n vier jaar geleden doorheen liep. Aangezien Middelburg en Eindhoven op dezelfde hoogte liggen in het land (slechts met 155 kilometer afstand), besloot ik zaterdagavond maar dol te doen en vandaag de stad Middelburg in te duiken. Na de eerste en beste stadswandeling van internet geplukt te hebben liep ik een deel, dronk ik een kop thee en belde ik mijn zusje die in die stad woont.

Toen ik vertelde dat ik bij zat en even langs wilde wi**en om een cadeautje af te leveren voor haar man die morgen jarig is, was de chaos compleet. Ze hing haar was op en sprong op de fiets om me naar de leukste hoekjes en hofjes van Middelburg mee te nemen. Ondertussen bespraken we duizend onderwerpen, waarvan we er geen eentje fatsoenlijk af hebben gerond en vertelde ze me allerlei wetenswaardigheden over een deel van de Zeeuwse (kerk)geschiedenis.

En toen moest ze er vandoor en ik ook en ik slingerde langs de kust en door het land naar huis en sloot aan bij de zoveelste file en toen was ik weer thuis in de Achterhoek. Ik warmde kliekjes op voor het eten en nu wil ik slapen. Maar ik geniet nog even na met de fijne plaatjes. Bij deze een voorproefje. De rest lees je in het zomernummer van MUS. Te bestellen op www.websitevanmus.nl 💃🏻

Adres

Doetinchem

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Oak and Blush nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Oak and Blush:

Snelkoppelingen

Delen