27/12/2025
#പ്രഭാത_സവാരി 🦮
എന്നും കാണാറുള്ള പതിവ് കാഴ്ചയാണിത് ,
തിരികെ കിട്ടാത്ത ആ കാലം
പലപ്പോഴും നമ്മൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് ദൂരങ്ങളിലേക്കല്ല, മറിച്ച് ഓർമ്മകളിലേക്കാണ്. ചിത്രത്തിലെ ആ മനുഷ്യൻ നടന്നു നീങ്ങുന്നത് വെറുമൊരു ടാർ ഇട്ട റോഡിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് മാഞ്ഞുപോയ തന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ്.
നേരം വെളുത്തു വരുന്നതേയുള്ളൂ. ആകാശത്ത് സൂര്യൻ ഒരു ചുവന്ന മാണിക്യത്തെപ്പോലെ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. പാടത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള തെങ്ങുകൾ മഞ്ഞുതുള്ളികളെ തലോടി നിൽക്കുന്ന ആ പ്രഭാതം. കൂട്ടിന് തന്റെ വിശ്വസ്തനായ നായ മാത്രം. കൈയ്യിലുള്ള ആ ചെറിയ വടി അയാൾക്ക് ഒരു താങ്ങല്ല, മറിച്ച് തന്റെ പഴയകാലത്തെ കൂട്ടുകാരനാണ്
ഒരുകാലത്ത് ഈ പാടം നിറയെ പച്ചപ്പായിരുന്നു. കൊയ്ത്തും മെതിയും പാട്ടും കൊണ്ട് മുഖരിതമായിരുന്ന ഇടം. ഇന്ന് അവിടെ നിശബ്ദതയാണ്. ആ നിശബ്ദതയിൽ അയാൾ തന്റെ പഴയ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ചിരി കേൾക്കുന്നുണ്ടാവാം. മക്കൾക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ടതും, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഈ പാതയോരത്ത് ഇരുന്നു കഥകൾ പറഞ്ഞതും ഒക്കെ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഴൽ പോലെ തെളിയുന്നുണ്ടാകും.
ഓരോ ചുവടു വെക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം ഓർക്കുന്നുണ്ടാവാം, ഈ നാട് എത്ര വേഗമാണ് മാറിയതെന്ന്. എങ്കിലും, ഈ പ്രഭാത സവാരി അയാൾക്ക് നൽകുന്നത് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനമാണ്. കാരണം, ഈ വഴികളിൽ ഇന്നും അയാളുടെ പഴയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഗന്ധമുണ്ട്.
ആകാശം ചുവന്ന് തുടുക്കുമ്പോൾ, ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഭാണ്ഡവും പേറി മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങി…
NB: കഥ സാങ്കല്പികം. 🙏
നന്ദി,
ശുഭദിനം നേരുന്നു.
