Filippou cafe classique

Filippou cafe classique .Στην τωρινή μας θέση ανοίξαμε στις 24 Μαρτίου 2017 . ( υπάρχουμε από το 2014 )
(1)

….γιατί πρέπει να αγαπάς τον καφέ για να μπορείς να καταλάβεις την ποιότητα, να επιλέγεις τα σωστά χαρμάνια, ν’ αναγνωρίζεις τη διαφορετικότητα στις γεύσεις, ν’ ανταποκρίνεσαι σε αυτό που πραγματικά αποζητά ο επισκέπτης.
Στο FILIPPOY CAFÉ CLASSIQUE σας γνωρίζουμε. Την πρωινή σας ακεφιά, τη μεσημεριανή σας διάθεση για χαλάρωση, την βραδινή επιθυμία σας για διασκέδαση. Και ανταποκρινόμαστε. Σε αυτό που έχουμε μάθει τόσα χρόνια ότι χρειάζεστε για να εκφραστείτε, να επικοινωνήσετε, να ξεφύγετε.
Στο FILIPPOY CAFÉ CLASSIQUE, το πιο κλασικό καφέ της πόλης, εκτός από τον καφέ, έχουμε επιλέξει για εσάς πλούσιες γεύσεις και ποικιλίες σοκολάτας , εξωτικά αρώματα τσαγιού , προκλητικά γλυκά , πεντανόστιμα snack , ξανθές και μαύρες μπύρες , εκλεκτά κρασιά και μια σειρά από γευστικά και διάσημα cocktails. Όλα, υλικά μιας κλασικής συνταγής, που ξέρουμε πως να την απογειώνουμε!
Θα ενημερωθείτε από τον καθημερινό Τύπο . Με μουσικές που συντροφεύουν εσάς και συνοδεύουν ιδανικά την επιλογή σας. FILIPPOY CAFÉ CLASSIQUE. Σημείο αναφοράς και συνάντησης, ανάσα χαλάρωσης και αναψυχής !

Καλημέρα
19/09/2026

Καλημέρα

Καλημέρα Συναιρέσεις               Δεν σ’ αγαπώσ’ αγαπάωΟδ. ΕλύτηςΝὰ συναιρεῖς πάντα τὶς λέξεις ἄμεσατὰ ρήματα σὲ –άω, –...
18/09/2026

Καλημέρα

Συναιρέσεις
Δεν σ’ αγαπώ
σ’ αγαπάω
Οδ. Ελύτης
Νὰ συναιρεῖς πάντα τὶς λέξεις ἄμεσα
τὰ ρήματα σὲ –άω, –έω, –όω
ἀκόμα καὶ σὲ –ηω ῶ
ὅπως τὸ ζῶ
κι ἂς συντομεύεις ἔτσι
τὴν ζωή σου.,,,
Εἶν’ ἐπικίνδυνο
νὰ ἐκτίθεσαι σὲ χάσματα
καὶ νὰ παλινωδεῖς.
Καλύτερα νὰ κλειδωθείς
στὴν στεγανὴ ἀσφάλεια
τῆς συναίρεσης.
“Σε αγαπάω” σού λεγα
μα εσύ “σε αγαπώ” αντέλεγες
και ακριβολογούσες
κι αυτή η μία συλλαβή
που εξοικονομήθηκε
άναρθρη
είναι ότι αληθινό περίσσεψε
απ’ τον εφήμερο, τον βιαστικό
έρωτά σου.
Ἀττικὴ σύνταξη
Ἐκεῖνο τὸ… «Παιδία παίζει»
πόσο μ’ ἔχει κουράσει.
Νὰ τριβελίζει στὸ μυαλό μου
πάντα τὸ ἴδιο παράδειγμα
καὶ τὸ Εὐαγγέλιο νὰ βρίθει
ἀπὸ σύνταξη ἀττική:
«Κατανοήσατε τὰ κρίνα
πῶς αὐξάνει
οὐ κοπιᾷ, οὐδὲ νήθει…»
Μιὰ ἄποψη τριπλή, ἀποστομωτική.
Τὰ κρίνα βέβαια μεγαλώνουνε
καὶ τὰ παιδιὰ.
Κι ἐμεῖς γεράσαμε
κάπου ξεχάσαμε
τὴν σύνταξη τὴν ἀττική
καὶ ἀποροῦμε γιατὶ μᾶς γύροφέρνει
ξεκρέμαστο
ἐκεῖνο τὸ ἀνόητο …
ξανὰ καὶ πάλι:
«Τὰ παιδία παίζει»

Πίνακας Charles Spencelayh [1865–1958]
Dig for victory - The wise eat more potatoes [1941]

Καλημέρα Ποτέ σου δεν κατάλαβες Οι ξένοι είναι καλοί – στο σπίτι πλήττεις.Αρρώστιες, βάσανα πολλά, το τι θα φάμε.Οι ξένο...
17/09/2026

Καλημέρα

Ποτέ σου δεν κατάλαβες

Οι ξένοι είναι καλοί – στο σπίτι πλήττεις.
Αρρώστιες, βάσανα πολλά, το τι θα φάμε.
Οι ξένοι χωρατεύουνε, γελούν πολύ μαζί σου.

Μα όταν έρθουν οι αρρώστιες κι οι αναδουλειές,
το σπίτι αυτό το πληκτικό μένει κοντά σου.
Όλοι λακίζουν, ούτε καν ρωτούν.
Και δε σε φτάνει ο πυρετός, έχεις και τύψεις,
γιατί ποτέ σου δεν κατάλαβες ποιοι σ’ αγαπούσαν.

Γιώργος Ιωάννου

Πίνακας Conrad Felixmüller (German, 1897-1977)
The Flea, 1928
Oil/canvas, 139,7 × 82,5 сm.
Private collection.

Καλημέρα Οκτώβριος (6)Η λαμπρότητα της μέρας γίνεταιη λαμπρότητα της νύχτας·η φωτιά γίνεται καθρέφτης.Η φίλη μου η γη πι...
16/09/2026

Καλημέρα

Οκτώβριος (6)

Η λαμπρότητα της μέρας γίνεται
η λαμπρότητα της νύχτας·
η φωτιά γίνεται καθρέφτης.
Η φίλη μου η γη πικραμένη – νομίζω
το φως την απογοήτευσε.
Πικραμένη ή αποκαμωμένη, δύσκολο να διακρίνω.
Ανάμεσα σ’ εκείνην και τον ήλιο
κάτι έχει τελειώσει.
Θέλει πια την ησυχία της –
νομίζω πρέπει να σταματήσουμε
να ζητάμε την επιβεβαίωσή της.
Πάνω από τους αγρούς
πάνω από τις στέγες των σπιτιών του χωριού
η λαμπρότητα που έκανε τη ζωή υπαρκτή
γίνεται κρύα αστέρια.
Στάσου ακίνητος και δες –
τίποτα δεν δίνουν τίποτα δεν ζητούν.
Μέσ’ απ’ της γης
την πικρή την ντροπή, την παγωνιά και τη στειρότητα
η φίλη μου η σελήνη ανατέλλει –
είναι όμορφη, αλλά και πότε δεν ήταν;
*
Louise Glück

Πίνακας Paul Delvaux (1897 - 1994) Femme a la rose, 1936

Καλημέρα Αυτός που σωπαίνει Τὸ σούρουπο ἔχει πάντα τὴ θλίψηἑνὸς ἀτέλειωτου χωρισμοῦΚι ἐγὼ ἔζησα σὲ νοικιασμένα δωμάτιαμὲ...
15/09/2026

Καλημέρα

Αυτός που σωπαίνει

Τὸ σούρουπο ἔχει πάντα τὴ θλίψη
ἑνὸς ἀτέλειωτου χωρισμοῦ
Κι ἐγὼ ἔζησα σὲ νοικιασμένα δωμάτια
μὲ τὶς σκοτεινὲς σκάλες τους
ποὺ ὁδηγοῦνε
ἄγνωστο ποῦ…
Μὲ τὶς μεσόκοπες σπιτονοικοκυρὲς
ποὺ ἀρνοῦνται
κλαῖνε λίγο
κι ὕστερα ἐνδίδουν
καὶ τ᾿ ἄλλο πρωί,
ἀερίζουν τὸ σπίτι
ἀπ᾿ τοὺς μεγάλους στεναγμούς…
Στὰ παλαιικὰ κρεβάτια
μὲ τὰ πόμολα στὶς τέσσερις ἄκρες
πλάγιασαν κι ὀνειρεύτηκαν
πολλοὶ περαστικοὶ αὐτοῦ του κόσμου
κι ὕστερα ἀποκοιμήθηκαν
γλυκεῖς κι ἀπληροφόρητοι
σὰν τοὺς νεκροὺς στὰ παλιὰ κοιμητήρια
Ὅμως ἐσὺ σωπαίνεις…
Γιατί δὲ μιλᾷς;
Πές μου!
Γιατί ᾔρθαμε ἐδῶ;
Ἀπὸ ποῦ ἤρθαμε;
Κι αὐτὰ τὰ ἱερογλυφικὰ τῆς βροχῆς πάνω στὸ χῶμα;
Τί θέλουν νὰ ποῦν;
Ὤ, ἂν μποροῦσες νὰ τὰ διαβάσεις!!!
Ὅλα θὰ ἄλλαζαν…
Ὅταν τέλος, ὕστερα ἀπὸ χρόνια ξαναγύρισα…
δὲ βρῆκα παρὰ τοὺς ἴδιους ἔρημους δρόμους,

τὸ ἴδιο καπνοπωλεῖο στὴ γωνιά…
Κι ὁλόκληρο τὸ ἄγνωστο
τὴν ὥρα ποὺ βραδιάζει…
Τάσος Λειβαδίτης

Πίνακας George Braque

Καλημέρα Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφουςΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}{Εικαστικά} Τέχνεςτης Ανδρεάνας Σαπρίκη«Γυν...
14/09/2026

Καλημέρα

Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφους
ΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}
{Εικαστικά} Τέχνες
της Ανδρεάνας Σαπρίκη

«Γυναίκα που γράφει ένα γράμμα»

Δεν ταξίδευε συχνά.
Το Delft ήταν ολόκληρος ο κόσμος του.
Το σπίτι του γεμάτο παιδικές φωνές.
Παρόλο που ζούσε μέσα στον θόρυβο,
ζωγράφιζε γυναίκες μόνες.
Που γράφουν.
Που διαβάζουν.
Που λαμβάνουν ένα γράμμα.
Κι έπειτα εκείνη.
Τι να σκεφτόταν άραγε
τη στιγμή που ήταν έτοιμη
να ακουμπήσει την πένα στο χαρτί;
Την κατάλληλη λέξη;
Σε ποιον απευθυνόταν η επιστολή;
Στον εραστή της;
Όσο κι αν την κοιτάζω,
δεν μπορώ να διακρίνω τίποτα
που να προδίδει τη σκέψη της.
Ίσως
να μην έγραφε εκείνη το γράμμα,
αλλά ο Vermeer κρατώντας το χέρι της.

Πίνακας Γιοχάνες Βερμέερ: «Γυναίκα που γράφει γράμμα» (1665). Εθνική Πινακοθήκη Ουάσινγκτον

Καλημέρα Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφουςΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}{Εικαστικά} Τέχνεςτης Ανδρεάνας Σαπρίκη«280...
13/09/2026

Καλημέρα

Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφους
ΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}
{Εικαστικά} Τέχνες
της Ανδρεάνας Σαπρίκη

«280 Main Street – 21 Rue Caulaincourt»

«Κατοικώ στη Δυνατότητα ––Σπίτι πιο όμορφο απ’ την Πρόζα––
Με πιο πολλά Παράθυρα ––
Με Πόρτες πιο ανθεκτικές ––»
έγραφε η «recluse» του Amherst το 1862,
κοιτώντας από το παράθυρο
της οδού 280 Main Street
έναν κοκκινολαίμη στον κήπο της.
Δεν περνούσε πλέον το κατώφλι του σπιτιού της.

Δύο χρόνια αργότερα,
σ’ έναν πύργο στο Albi της Γαλλίας,
ο κόμης Alphonse και η κόμισσα Adèle
κρατούσαν στην αγκαλιά τους
το νεογέννητο αγόρι τους.
Όταν μεγάλωσε,
ο πύργος δεν τον χωρούσε.
Το ατελιέ
στην οδό 21 Rue Caulaincourt
έγινε σπίτι του.
Εκεί, μπροστά σε ένα άλλο παράθυρο,
ζωντάνευε στον καμβά
το Παρίσι της Belle Époque.
Ανάμεσα σε χορεύτριες και πόρνες,
το παραμορφωμένο σώμα του
ένιωθε λιγότερο ξένο.

Εκείνη μες στη σιωπή,
ντυμένη στα λευκά.
Εκείνος μες στη φασαρία,
ερωτοτροπώντας με το κόκκινο του Moulin Rouge.

Πού κατοικεί ο άνθρωπος;
Σ’ ένα δωμάτιο;
Σ’ ένα καμπαρέ;
Ή μήπως εκεί
που πάντα επιστρέφει;
Στο σώμα του.

Πίνακας Τουλούζ Λοτρέκ

Καλημέρα Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφουςΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}{Εικαστικά} Τέχνεςτης Ανδρεάνας Σαπρίκη«Rég...
12/09/2026

Καλημέρα

Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφους
ΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}
{Εικαστικά} Τέχνες
της Ανδρεάνας Σαπρίκη

«Régina»
René Magritte
Θα ήθελα να ξέρω,
πώς ένιωθες άραγε,
που θέλαμε να σε κρατήσουμε ζωντανή
―έστω και έγκλειστη―
σ’ έναν κόσμο που είχες απορρίψει.
Κάναμε λάθος;
Αλλάζει μια τέτοια απόφαση
πίσω από μια κλειδωμένη πόρτα;
Ίσως πίστευες πως δεν σε αγαπούσαμε,
πως μας τρόμαζε η επιμονή σου
να θέλεις να μας εγκαταλείψεις.
Μύριζες άραγε τον φόβο μας,
μέσα από τους τοίχους;
Ήξερες
πόσο μας εξουθένωνε η αναμονή;
Τέλειωσε
όταν χάθηκες
στα νερά του Sambre.
Όταν σε βρήκαμε,
το πρόσωπό σου ήταν καλυμμένο με το φόρεμά σου.
Ήθελες από κάποιον να κρυφτείς;
Από εμένα;

Ήμουν ακόμα πολύ μικρός
για να καλύψω τους τοίχους του δωματίου σου με πίνακες.
Ίσως αν τους κοιτούσες,
να έμενες λίγο ακόμη κοντά μου.

Πίνακας Ρενέ Μαγκρίτ: «Η κεντρική ιστορία» (1927)

Καλημέρα Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφουςΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}{Εικαστικά} Τέχνεςτης Ανδρεάνας Σαπρίκη«Εντ...
11/09/2026

Καλημέρα

Τέσσερα ποιήματα για τέσσερεις ζωγράφους
ΧΑΡΤΗΣ 93 {ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026}
{Εικαστικά} Τέχνες
της Ανδρεάνας Σαπρίκη

«Εντός»
Σ’ αυτό το ποίημα,
δεν θα μιλήσω για τους μοναχούς
που ψιθυρίζουν μάντρας στα υψίπεδα των βουνών.
Ούτε για τους Κινέζους αναχωρητές
που τριγυρίζουν στις κοιλάδες και στους λόφους.
Θα ασχοληθώ με μένα
και τον Hopper αποκλειστικά.
Θέλω να πιστεύω ότι
ο Hopper, όπως κι εγώ,
δεν αγαπούσε τη μοναξιά.
Ούτε κι ο Lockwood υποθέτω, αλλά δεν είναι του παρόντος.
Ο Hopper, οδηγώντας τη μεταχειρισμένη Dodge του,
διασχίζοντας δρόμους ερημικούς, κυρίως τις νύχτες,
επισκεπτόταν μπαρ και μοτέλ.
Τι ακριβώς έψαχνε;
Τι ακριβώς ψάχνω;
Έτσι μια μέρα πήγα στο Ινστιτούτο Τεχνών,
ανάμεσα σε πίνακες διαφόρων καλλιτεχνών.
Το βλέμμα μου καρφώθηκε στα Νυχτοπούλια.
Απεικόνιζε
ένα diner κάπου στη Νέα Υόρκη.
Τον Hopper (;) να κρατάει ένα μισοτελειωμένο τσιγάρο.
Τη γυναίκα πλάι του να φοράει ένα φόρεμα κόκκινο.
Απέναντί τους έναν άντρα με μύτη μάλλον γαμψή
και τον μπάρμαν να συνομιλεί μαζί τους.
Νυχτοπούλια
με τα ραβδία του αμφιβληστροειδούς τους
στραμμένα στις αχαρτογράφητες πτυχές του εαυτού τους.
Στο diner δεν υπήρχαν πόρτες.
Ούτε παράθυρα.
Έμεινα ώρες να αναρωτιέμαι.
Πώς θα βγουν εκείνοι;
Πώς θα μπω εγώ;
Ήμουν έτοιμη να φύγω,
όταν ξαφνικά ο Hopper με κοίταξε
με ένα βλέμμα,
όχι πολύ βαθύ,
ούτε πολύ ρηχό.
Κι ύστερα έκανε ένα νεύμα συναινετικό.
«Είσαι ήδη εδώ».

Πίνακας Έντουαρντ Χόπερ: «Νυχτοπούλια», 1942. (Art Institute of Chicago)

Καλημέρα Αλγεινή αναπόλησηΕίναι το πιο ευαίσθητο του χαρακτήρα σουπου η αναπόλησή του με πονάει σαν πέφτει η νύχταμακριά...
10/09/2026

Καλημέρα

Αλγεινή αναπόληση

Είναι το πιο ευαίσθητο του χαρακτήρα σου
που η αναπόλησή του με πονάει
σαν πέφτει η νύχτα
μακριά απ’ τη ζεστασιά του βλέμματός σου
Όταν η μέρα ηττημένη από τον κάματο
παραδίδει το σώμα της και κείται
στην κλίνη του παρελθόντος για σήμερα,
ευφραίνομαι νιώθοντας πως μου λείπεις
αφήνομαι στη σκέψη της οστικής μάζας
που συναρμολογεί τα χέρια σου
υψωμένα για να διευθύνουν τη συμφωνία
της ζωής και της προσμονής
Σταματώ και σκέφτομαι τα πιθανά δρομολόγια
προς την πλησμονή της αργασμένης σου ύπαρξης
κι έτσι ξεκουράζομαι
καθώς αναζητώ το κατώφλι που οδηγεί στο απόγειο
του να στενάζω για σένα
και να αναπνέω κοντά σου

Κυριακή Χριστοφορίδη

Πίνακας Φωτεινή Καραγιάννη. Ιχθυοπωλείο στην Αλεξανδρούπολη. 2023

Address

Ερμού 53-55
Vólos
38333

Opening Hours

Monday 08:00 - 02:00
Tuesday 08:00 - 02:00
Wednesday 08:00 - 02:00
Thursday 08:00 - 02:00
Friday 08:00 - 02:00
Saturday 08:00 - 02:00
Sunday 18:00 - 02:00

Telephone

2421039283

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Filippou cafe classique posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Filippou cafe classique:

Shortcuts

Share

Category