Η Ηδωνίδα (Ηδωνίς) ήταν αρχαία χώρα της Θράκης, επαρχία της Μακεδονίας αργότερα. Εκτεινόταν επί της παραλίας ανατολικά της Βισαλτίας και νότια της Οδομαντικής, από τη λίμνη του Αχινού και τις εκβολές του Στρυμόνα μέχρι το Νέστο ποταμό (φυσικού ορίου μεταξύ Μακεδονίας και Θράκης). Περιελάμβανε δηλαδή το σύνολο του νομού Καβάλας και το παράλιο τμήμα του νομού Σερρών. Αποτελούσε την πλούσια περιοχή του Παγγαίου. Το όνομά της το όφειλε στους αρχαίους κατοίκους της τους Ηδωνούς που σχεδόν κυριαρχούσαν σ΄ αυτή. Με την κατάληψή της από τον Φίλιππο, υπάχθηκε και η νήσος Θάσος ως επαρχία στο Βασίλειο της Μακεδονίας.Στους πρόποδες του Παγγαίου, κατά μαρτυρία του Θουκυδίδη (Β 99), ήταν επίσης εγκατεστημένοι Πίερες που, εκδιωχθέντες από την πατρίδα τους, έκτισαν εδώ την ομώνυμο της πιερικής Μεθώνης.
Η Ηδωνίδα η περί το Παγγαίο υπήρξε η αρχαιότερη εστία λατρείας των θεών Απόλλωνα Ηλίου, Διονύσου και του Ορφέα.[εκκρεμεί παραπομπή]
Σημαντικότερες πόλεις της Ηδωνίδας, εκτός της Μεθώνης, ήταν: η Πέργαμος, η Ηϊών (αργότερα το περίφημο επίνειο της Αμφίπολης), η Φραζή, η Γαληψός αποικία των Θασίων, η Απολλωνία, η Οισύμη επίσης αποικία των Θασίων, οι Ίχνες, η Σάρα, οι Εννέα οδοί επί των οποίων οι Αθηναίοι έκτισαν την Αμφίπολη, οι Κρηνίδες κοντά στο σημερινό Δοξάτο τις οποίες ο Φίλιππος Β' μετονόμασε σε Φιλίππους, οι δύο Δραβησκοί (η μία η σημ. Δράμα, η άλλη το Δραβίκι), η Μύρκηνος κοντά στη λίμνη του Αχινού, τα Σκάβαλα σημ. Καβάλα, η Αντίσασα επίνειο των Φιλίππων, η Νεάπολη, η Πίστυρος επί του Νέστου κλπ.
