26/07/2024
Και ναι ήρθε αυτή η στιγμή. Ήρθε η στιγμή που κλείνω τα 30. Νιωθω ότι μεγαλώνω, νιωθω ότι έχουν περάσει τόσο γρήγορα όλα αυτά τα χρόνια αλλά ταυτόχρονα ειμαι τόσο ευγνώμων για όλα αυτά που εχω ζήσει.
Ακόμη θυμάμαι εκείνους τους ξέφρενους χορούς, τις πρώτες γνωριμίες, τις πολύ δυνατές φιλίες που χτίστηκαν εδώ μέσα, τα φλερτ, τα μεθύσια που κατέληγαν είτε σε γέλια αλλά ακόμα και σε κλάματα, τα ηλιοβασιλέματα, τα φεγγάρια, όλα.
Θυμαμαι τον Σπύρο, την Άσπα, την Νατασα, την Χριστίνα, την Σοφία, τον Νίκο, την Βιβη, την Βίκυ που με συνόδευσαν στα πρώτα μου βήματα. Θυμάμαι τον Λευτέρη, τον Ζάρα, τον Ρωσαρα, τον Μπαμπη, τον Τιτο που φτιάχναν καφέδες τα πρωινά στα ρεμάλια μετά τα ξενύχτια τους. Τον Μούτσο, τον Χάρη, την Γιώτα που ξεσήκωναν τον κόσμο με τα υποβρύχια τους. Τον Βυθρο, τον Σαραβανη, τον Φωτάκη, τον Κουκουβινο που με τη μουσική τους διασκέδαζαν τον κόσμο και λικνιζονταν στους ρυθμούς τους μέχρι το πρωί.
Δεν θα ξεχάσω το αχτύπητο δίδυμο Μπικας-Μελέτης που έκαναν χαμό στο μικρό το μπαρ, τον «τρεζεγκε» πάνω στο μπαρ ντυμένος χαβανεζα. Θυμαμαι τον Σολοπουλο, τον Σπίθα, τον Αποστολοπουλο, τον Φαλαρα και άλλους τόσους που θα χρειαζόμουν πόσες σελίδες για να τους χωρέσω.
Όλοι αυτοί οι ανθρώποι ή αλλιώς οικογένεια θα έλεγε κανείς, που συνέβαλαν σε όλο αυτό το ταξίδι μου γεμάτο από συναισθήματα και εμπειριες. Η συγκίνηση είναι μεγάλη και οι λέξεις δεν θα είναι ποτέ αρκετές για να περιγράψω όλα όσα νιωθω γι αυτό θέλω να μπω στο ψητό.
Φετος όπως είπαμε γινομαι 30 χρόνων, και την Κυριακή 11 Αυγούστου σας προσκαλώ να γιορτάσουμε όλες αυτές τις στιγμές που μόνο μαζί σας θα μπορούσα να τις αναβιώσω. Μπορεί να μεγαλώνουμε και τα χρόνια να περνάνε αλλά τουλάχιστον μεγαλώνουμε παρέα και οι στιγμές παραμένουν πάντα τόσο φρέσκες όσο και οι μνήμες μας.
Σας ευχαριστώ πολύ για όλα όσα έχουμε ζήσει και σας περιμένω στις 11 Αυγούστου να ζήσουμε ακόμα περισσότερα.
Με αγάπη,
το Bojo σας💜