14/07/2025
Καλοκαίρι και εστίαση : Το Μεγάλο Ξεπούλημα Ψυχής στην Τουριστική Βιομηχανία
Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων τον Αύγουστο:
1. Αυτοί που βλέπουν τον ήλιο απ’ την ξαπλώστρα.
2. Κι εμείς που τον βλέπουμε να αντανακλάει σε μια λεκάνη με σάλτσα αυγολέμονο που έχει κόψει.
Το καλοκαίρι για τους περισσότερους είναι συνώνυμο με διακοπές, παγωτό, παραλίες, φλερτ ρακέτες και μπιρίτσα με τα πόδια στην άμμο. Για εμάς όμως, τους μάγειρες, είναι άλλη μια σεζόν χωρίς air condition, χωρίς αξιοπρεπές σπίτι στην σαιζόν , χωρίς χρόνο για ζωή. Και το χειρότερο; Είναι και η εποχή που ΟΛΟΙ θυμούνται ότι τους λείπει μια «μπουκιά ποιότητα».
Γιατί ναι, εγώ ήμουν αυτός που “πήγε στην ibiza”, αλλά την είδα μέσα από ένα φινιστρίνι στο κάτω κατάστρωμα. Δούλευα σε γιοτ . , 7 το πρωί με 11 το βράδυ, για 20 καλεσμένους και 9 άτομα πλήρωμα. Πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό, σνακ, επιδόρπια – και όλα “απλά, αλλά gourmet”. Ξέρεις τι είναι να καθαρίζεις γαρίδες με θέα τον αφαλό του δευτέρου μηχανικού από την Ουκρανία γιατί δεν έχεις παράθυρο στην κουζίνα;
Κι όταν δεν ήμουν σε γιοτ, ήμουν σε luxury villa . Ή σε εστιατόριο σε νησί. Ή σε Αθήνα με 49°C και μηδέν προσωπικό γιατί όλοι έχουν “φύγει για σεζόν”. Όπου κι αν βρεθώ όμως, το ίδιο έργο βλέπω: Κουζίνες μικρές, αποθήκες ανύπαρκτες, σπίτια 3 χιλιόμετρα μακριά να περπατάς μέσα στην ζεστή η να γυρνάς βράδυ με σκασμένα λάστιχα ποδηλάτου,η και συγκάτοικο έναν ξανθό με τικ από την Πολωνία που χτυπάει 4 Red Bull τη μέρα για να δουλέψει 15 ώρες σερί και μετά να παει cavo να ακούσει Boris breja.
Μην παρεξηγηθώ – δεν κλαίγομαι. Αυτή είναι η ζωή που διάλεξα. Δεν θα άλλαζα επάγγελμα. Είμαι 50, κι ακόμα το αγαπάω. Αλλά αν κάποιος μου ξαναπεί “Ωραία περνάς εσύ στα νησάκια/κοτερο”, θα του πετάξω κάνα ταψί παστίτσιο στην μούρη .
Το να δουλεύεις καλοκαίρι στην εστίαση σημαίνει:
• 2 τσιγάρα τη μέρα – το ένα στην αρχή, το άλλο όταν τελειώσει το service και έχει φύγει ο τελευταίος τουρίστας με το “can we still order?”
• Καμία άδεια – η μόνη άδεια που παίρνεις είναι όταν παραιτηθείς.
• Καμία επαφή με το έξω κόσμο – βλέπεις πιο συχνά τη σαλατιέρα από τη μάνα σου.
• Καμία αντοχή – κάνεις ντους με παγάκια, γιατί το κορμί σου βράζει από την κουζίνα.
Κι όμως. Είμαστε εκεί. Στέλνουμε πιάτα, κρατάμε ποιότητα, παλεύουμε για συνέπεια και γεύση . Όχι γιατί είμαστε ήρωες. Αλλά γιατί αυτό κάνουμε: πουλάμε εμπειρίες σε ανθρώπους που ήρθαν να περάσουν καλά. Δίνουμε κομμάτια της ψυχής μας στο πιάτο για να χαμογελάσει το 4χρονο που τρώει το πρώτο του παγωτό βανίλια σε οικογενειακές διακοπές.
Κι αυτό σου ζητάω μόνο – εσύ που διαβάζεις αυτό και ΔΕΝ είσαι μάγειρας, να θυμάσαι:
Να είσαι καλός με το προσωπικό.
Ο σερβιτόρος που καθυστερεί το λογαριασμό έχει κάνει 10.000 βήματα με δίσκο. Ο μάγειρας που ξέχασε να βάλει μαγιονέζα στο club έχει να κοιμηθεί 4 μέρες. Η barista που δεν σου χαμογέλασε έχει τρεις δουλειές.
Μην είσαι μαλάκας.
Γιατί εσύ φεύγεις. Εμείς μένουμε. Και αύριο πάλι θα ανοίξουμε τα μάτια μας στις 6 το πρωί, θα βάλουμε παντόφλα να μην ξυπνήσουμε τον συγκάτοικο, και θα πάμε ξανά να μαγειρέψουμε το δικό σου “όνειρο διακοπών”.
