It was a cool place to hung out with friends for a drink or two….one could say that FAME’s story was actually divided into two periods…with a heavy metal direction as for the second period and its music is concerned (1995- end) … many funny stories or more serious ones have been said about this place, making it a legend amongst the café/pubs of the past in the broader area of Athens city….
Στις
αρχές της ιστορικής –από πολλές και κυρίως μουσικής απόψεως- δεκαετίας του ’80, και συγκεκριμένα το 1983, άνοιξε ένα café (pub), που έμελλε να έχει κυρίαρχη θέση στη διασκέδαση των νέων (και όχι μόνο), τόσο για τη γειτονιά όπου βρισκόταν, δηλαδή στο Περιστέρι, αλλά με την πάροδο των χρόνων και για πολύ περισσότερο κόσμο και από άλλες γειτονιές της Αθήνας, από όπου έρχονταν, αγάπησαν και αγκάλιασαν το μαγαζί…
H pub FAME... ξεκίνησε από τους Μακρόπουλο Θέμη και Σπύρο μαζί με τον Αποστόλη Γιαννόπουλο, και ενώ ο τελευταίος αποχώρησε λίγο μετά, στην παρέα προστέθηκε και ο έτερος αδερφός Μακρόπουλος, Βάκης, ο οποίος είχε αναλάβει το μουσικό κομμάτι στο μαγαζί...και έτσι τα αδέρφια ήταν που στην ουσία δούλεψαν τη pub για πολλά χρόνια δημιουργώντας ένα ζεστό χώρο, όπου μπορούσε κάποιος να περάσει τα βράδια του ευχάριστα, πίνοντας τον καφέ, την μπύρα ή το ποτάκι του, ακούγοντας όμορφες μουσικές (disco, pop, hits της εποχής, ελληνικά κλπ, μέχρι rock ακόμα και λίγο metal από τις αρχές του 1990), και συναντούσε φίλους, γνωστούς και πάει λέγοντας. Πολλοί επώνυμοι της περιοχής, ποδοσφαιριστές (Αυγουστίδης, Τσιαντάκης κλπ), καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι κ.α. είχαν περάσει από κει ή ακόμα-ακόμα το είχαν και ως στέκι με όλη τη σημασία της λέξεως. Έτσι, όπως ήταν και πολλά άλλα café εκείνες τις εποχές, σε αντίθεση –δυστυχώς- με τη σημερινή πραγματικότητα, όπου τέτοιοι χώροι υπάρχουν ελάχιστοι έως καθόλου!
Η FAME το 1995 άλλαξε διεύθυνση και λειτούργησε υπό τον Αντώνη Βάλβη, στον ίδιο χώρο και με το ίδιο μεράκι με τη βοήθεια καλών φίλων, όπως του Χάρη Ακρίβου (R.I.P., ο οποίος έμελλε να μην είναι πια μαζί μας....) και του γράφοντος που ανέλαβε καθήκοντα DJ, ξεκινώντας -χωρίς να το καταλάβει ούτε ο ίδιος- μια ενασχόληση/hobby, όσον αφορά στη μουσική που τόσο αγαπά ακόμα (και για πάντα!), το heavy metal, που θα διαρκούσε για πολλά χρόνια μετά (μέχρι σήμερα και ακόμα παραπέρα…!). Τα νέα πρόσωπα που πλαισίωσαν τότε το μαγαζί ήταν ήδη τα προηγούμενα χρόνια μόνιμοι θαμώνες του, γνωρίζοντας πράγματα και καταστάσεις, εφόσον αποτελούσε για αυτούς καθημερινό (στην κυριολεξία) στέκι, παρόλο που κάποιοι, όπως ο μετέπειτα ιδιοκτήτης (ακόμα ως πελάτης τότε), έπρεπε να έρθουν από μακριά για να το επισκεφθούν, χωρίς όμως αυτό να τους εμποδίζει σε κάτι… Αυτό που άλλαξε κατά το 1995 ήταν η μουσική κατεύθυνση που ακολούθησε το μαγαζί από κείνη τη στιγμή. Για να γίνω πιο σαφής η παρέα που ανέλαβε την FAME (στην οδό Κώστα Βάρναλη και Μεγάλου Αλεξάνδρου, στον (ιστορικό!) 2ο όροφο, απέναντι από –αρχικά χώρος των απορριμματοφόρων του Δήμου, ύστερα έως και σήμερα, το καλοκαιρινό cineμαδάκι ΠΕΡΑΝ-), είχε αγάπη και τρέλα για το hard rock & heavy metal και της έδωσαν το συγκεκριμένο χαρακτήρα, φέρνοντας έναν νέο κύκλο ανθρώπων και μαζί φυσικά με όσους από τους παλαιότερους θαμώνες παρέμειναν, δημιούργησαν τη νέα εποχή της FAME, όπου έμελλε να κρατήσει μέχρι το 2000 όταν δηλαδή έκλεισε οριστικά….
Στην σύντομη (σε σχέση και με το παρελθόν της) αλλά δυναμική πορεία της, στη pub FAME πραγματοποιήθηκαν ειδικές βραδιές, έγιναν μουσικά αφιερώματα, parties αλλά κυρίως και πάντα ήταν ο χώρος όπου ακόμα και χωρίς να έχει κάποιος κανονίσει την έξοδό του, μπορούσε να πάει εκεί μόνος του, αφού σίγουρα θα έβρισκε τους φίλους του, ή γνώριμη και καλή παρέα, ή απλά θα του έφτανε η συντροφιά των ανθρώπων που τη λειτουργούσαν….
Είναι πολλά που θα μπορούσαν να ειπωθούν για αυτό το μαγαζί, από όσα έχω ακούσει για πράγματα που δεν έζησα προσωπικά εκεί μέσα, πολύ περισσότερα για αυτά που έζησα (όντας εκεί 7 ημέρες την εβδομάδα επί 5 χρόνια!!), με σπουδαιότερο γεγονός τις φιλίες που δημιουργήθηκαν και κρατούν ακόμα, ειδικά όταν είσαι σε κάποια ηλικία όπου τέτοιοι χώροι σε ‘σημαδεύουν’ και τους αναπολείς όταν αυτοί χαθούν…απλά θα κλείσω με μια φράση που βρήκα τυχαία στο διαδίκτυο σε κάποιο forum (όπου ανακλά την δεύτερη περίοδο όπως περιγράφω ανωτέρω):
“…άραζες σαββατόβραδο στην fame pub ακούγoντας epic metal…” ….
ΘΕΜΗΣ + ΣΠΥΡΟΣ + ΒΑΚΗΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΛΒΗΣ - ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΟΧΟΣ
