Μια οικογενειακή επιχείρηση στην πιο φιλήσυχη και γραφική περιοχή της Μυκόνου, τη Φτελιά. Σε απόσταση αναπνοής από τη θάλασσα και εγκαταστημένη σε στρατηγική θέση πάνω σε λόφο όσο αναφορά τη θέα. Η φιλοξενία και οι υπηρεσίες της είναι το ειδικό της σημείο αφού την διαχειρίζεται η ίδια η οικογένεια. η καλύτερη δυνατή επιλογή αν θέλετε να περάσετε μέρες χαλάρωσης και ευτυχίας ανακαλύπτοντας το φ
υσικό πλούτο της Μυκόνου
A family business in the most peaceful and picturesque area of Mykonos, Ftelia. The hospitality and service is the special point of having to manage the family itself. the best choice if you want to spend days of relaxation and happiness discovering the natural wealth of Mykonos
Ο Νεολιθικός οικισμός της φτελιάς
Η ανασκαφή άρχισε το 1995 ως σωστική και μετά από διακοπή δύο χρόνων συνεχίζεται σήμερα ως συστηματική από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Ο νεολιθικός οικισμός βρίσκεται στη Φτελιά της Μυκόνου, στο μυχό του κόλπου του Πανόρμου και βόρεια της οδού που οδηγεί στο χωριό Άνω Μερά. Η θέση είναι ακριβώς προσανατολισμένη στο βορρά και συνεπώς εκτεθειμένη στους ανέμους, πράγμα που θα καθιστούσε προβληματική τη διαβίωση σ' αυτήν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Το γεγονός όμως δεν είναι ασυνήθιστο, καθώς νεολιθικές εγκαταστάσεις με παρόμοιο προσανατολισμό έχουν εντοπιστεί και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων, όπως στην Κεφάλα Κέας, στο Σάλιαγκο της Αντιπάρου, στη Γκρόττα Νάξου, σε αρκετές θέσεις της Κύθνου και αλλού.
Από την αρχή της έρευνας άρχισαν να έρχονται στο φως κτηριακά λείψανα ενός μεγάλου προϊστορικού οικισμού. Οι παχιές επιχώσεις 1,60-2,30 μ. έχουν διασώσει τέσσερις οικοδομικές φάσεις, από τις οποίες διατηρείται καλύτερα η παλαιότερη. Στην τελευταία ανασκαφική περίοδο (2002) ανεσκάφη το μεγαλύτερο μέρος ενός κτηρίου με τοίχους ύψ. 1,50 μ. που έχει το σχήμα του «μεγάρου», ενώ βρέθηκαν αψιδωτά κτήρια και δύο στρογγυλά κτίσματα με ύψος 1,80 μ. που πιθανώς χρησιμοποιούνταν ως σιτοβολώνες (granaries). Παρόμοια κτήρια είναι ασυνήθιστα στη νεολιθική περίοδο, η διατήρησή τους μάλιστα σε τέτοιο ύψος δεν έχει άλλο προηγούμενο στο Αιγαίο. Γεωμορφολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι η Φτελιά ήταν μία οικιστική εγκατάσταση, εκτάσεως 7-8 στρεμμάτων, που ήκμασε κατά τη Νεότερη Νεολιθική Ι και αποδεικνύεται σύγχρονη με τον γνωστό νεολιθικό οικισμό του Σάλιαγκου της Αντιπάρου. Μία σειρά από ραδιοχρονολογίες προσδιορίζουν την κατοίκηση στο χώρο από το 5100 μέχρι το 4500 περίπου π.Χ.
Μέσα στα κτήρια βρέθηκαν θραύσματα κεραμεικής αλλά και δεκάδες ακέραια αγγεία, που παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ως προς την ποιότητα της επιφάνειας και τα σχήματα. Σε ένα τοπικό εργαστήριο φαίνεται ότι ανήκουν χιλιάδες θραύσματα αγγείων με διακόσμηση από επίθετο λευκό και κόκκινο χρώμα που τοποθετείται μετά το ψήσιμο στη μαύρη στιλβωμένη επιφάνεια του αγγείου εξωτερικά και εσωτερικά. Εκτός από τα κεραμεικά ευρήματα βρέθηκαν σε εκπληκτική αφθονία και εργαλεία από οψιανό, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν πολλές δεκάδες αιχμών βελών και δοράτων άριστης ποιότητας που δείχνουν ιδιαίτερη εξειδίκευση στο κυνήγι. Παρόμοιες αιχμές βελών έχουν βρεθεί στο Σάλιαγκο της Αντιπάρου, αλλά και στη θέση Μαύρη Σπηλιά που δεν απέχει πολύ από τη Φτελιά. Το πλήθος πάντως των απολεπισμάτων που συνελέγησαν τόσο από την επιφάνεια όσο και από τα στρώματα της ανασκαφής, καθώς και πολλοί πυρήνες οψιανού καθιστούν σαφές ότι γινόταν επί τόπου η κατεργασία του υλικού που ερχόταν από τη Μήλο. Σε ένα δωμάτιο διαπιστώθηκε ότι υπήρχε χώρος εργαστηρίου.
Εντυπωσιακά ευρήματα είναι τα δύο γυναικεία πήλινα ειδώλια που βρέθηκαν σε μικρό βάθος από την επιφάνεια. Το ένα είναι μικρό, του γνωστού στεατοπυγικού τύπου, χαρακτηριστικού της νεολιθικής περιόδου σε όλη την Ελλάδα, ενώ το άλλο έχει ύψος τουλάχιστον 0.30μ. και είναι τελείως ασυνήθιστο. Έχει μακρύ κυλινδρικό λαιμό που απολήγει σε ωοειδές κεφάλι, λοξό προς τα πίσω, τριγωνικό σώμα που φέρει δύο κομβιόσχημες αποφύσεις στη θέση των μαστών και αμυδρή βάθυνση στο σημείο του αφαλού και παχείς στεατοπυγικούς γλουτούς.
Η μικρή ποσότητα οστρέων και ψαριών καθιστά προφανές ότι οι κάτοικοι του οικισμού ήταν κυρίως προσανατολισμένοι στην καλλιέργεια της γης, τη βόσκηση ζώων και το κυνήγι και όχι τόσο στο ψάρεμα. Λείψανα της νεολιθικής εποχής εντοπίστηκαν και σε λόφους ανατολικά της Φτελιάς, αλλά και σε άλλα σημεία του νησιού, πράγμα που δείχνει ότι η κατοίκηση ήταν πυκνή από πολύ πρώιμη εποχή. The Neolithic settlement of Ftelia
The excavation began in 1995 as a rescue and after stopping two years continues today as systematic Aegean University. The Neolithic settlement located in Ftelia of Mykonos, in the gulf of Panormos and north of the road leading to the village of Ano Mera. The location is just north oriented and thus exposed to the winds, which would make problematic living in it most of the time. The fact it is not uncommon, as Neolithic sites with similar orientation have been identified in other Cycladic islands, as in Kefalas Kea in Saliagko of Antiparos, in Grotta Naxos, in several places of Kythnos and elsewhere. Since the beginning of the investigation began to come to light in terms of building remains of a large prehistoric settlement. Have rescued four building phases, of which the oldest best preserved. In the last excavation season (2002) excavated the bulk of a building with walls Height. 1.50 m. In the shape of "mansion" and found arched buildings and two round structures with a height of 1.80 m. Possibly used as granaries (granaries). Similar buildings are unusual in the Neolithic period, keeping them even at such a height no other precedent in the Aegean. Geomorphological investigations have shown that the elm was one residential facility, covering 7-8 hectares, which flourished during the Late Neolithic I and demonstrated modern with known Neolithic settlement of Saliangos Antiparos. A series of radiocarbon dates establish the habitation in the area from 5100 until about 4500 BC
Within the buildings they found pottery fragments and dozens of intact vessels, which are very diverse in terms of surface quality and shapes. In a local workshop seems to belong thousands of fragments of vessels decorated with applied white and red placed after firing the black burnished vessel externally and internally. Apart from the ceramic finds were found in great abundance and tools of obsidian, among which stand out dozens of arrowheads and spears of excellent quality showing particular expertise in hunting. Similar arrowheads found in Saliagko Antiparos but in place Black Cave not far from the elm. The crowd, however, the chippings collected from both the surface and the layers of the excavation, and many obsidian cores clearly show that was on-site treatment of the material was coming from Milos. In one room it was found that there was laboratory space. Impressive finds are the two female figurines found in a small depth from the surface. One is small, known steatopygikou type, characteristic of the Neolithic period in Greece, while the other has a minimum height of 0.30m. and it is completely unusual. It has long cylindrical neck which terminates in an oval head, slanting rearward triangular body having two button cells appendages in place of the udder and faint deepening in point of the navel and buttocks steatopygikous bold. The small amount of shells and fish makes it obvious that the residents of the settlement were mainly oriented farming, grazing animals and hunting rather than in fishing. Remains of Neolithic found in the hills east of Elm but in other parts of the island, which shows that the occupation was dense from a very early age.
