19/09/2023
Στα αρχαία χρόνια, οι Έλληνες μαγείρευαν επίπεδα κέικ, ψήνοντας τα ανάμεσα σε δυο καυτές μεταλλικές πλάκες. Αυτή η μέθοδος συνεχίστηκε σε όλο το μεσαίωνα. Κατά το 1200, ένας βιοτέχνης σφυρηλατώντας μεταλλικά πιάτα ανακάλυψε το χαρακτηριστικό σχήμα των κηρήθρων. Το 1700, τα πάρτι βάφλας καθιερώνονται ως μια δημοφιλής μορφή οικογενειακής ψυχαγωγίας. Το 1789, Τόμας Τζέφερσον (3ος πρόεδρος της Αμερικής), επέστρεψε από τη Γαλλία με μια μηχανή ψησίματος βάφλας, δηλαδή ένα ταψάκι που έδινε μορφή και τραγανότητα στη βάφλα. Παράλληλα, τον ίδιο αιώνα, η βάφλα απεικονίζεται σε πίνακες ζωγραφικής των Γιόαχιμ ντε Μπόικελερ, Πίτερ Άρτσεν και Πίτερ Μπρίγκελ.[1]
Πολλά χρόνια μετά, το 1911, δημιουργείται η πρώτη ηλεκτρική μηχανή ψησίματος βάφλας. Το 1955, ανοίγει το πρώτο εστιατόριο βάφλας σε ένα προάστιο της Ατλάντα. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 1300 ίδια εστιατόρια. Πέντε έτη αργότερα, ο Μορίς Βέρμερς παρουσιάζει στην διεθνή έκθεση στο Βέλγιο, την ‘Βάφλα των Βρυξελλών’, μια συνταγή βάφλας της συζύγου του. Για πρώτη φορά η βάφλα παρουσιάζεται με κρέμα και φράουλες. Το 1964, η ίδια συνταγή παρουσιάζεται στη παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης και αλλάζει το όνομα της σε ‘Βέλγικη βάφλα
#ηκολοκύθαμας
