19/03/2019
!!!
Ο σφετερισμός του ονόματος Γραικ - Έλλην
Εισαγωγή
Ο σκοπος του μελετιου αυτου ειναι να αποδειξω οτι οι σημερινοι Ελληνες δεν πηραν το ονομα Ελληνες και Γραικοι κληρονομικα,επειδη αυτο το ονομα ηταν υπαρκτο .αλλα το υιοθέτησαν το όνομα απο την λεγομενοι μονο στο 18 -19 αιώνα ,Βυζαντινη Αυτοκρατορια .Σχεδιων για 1500 χρονια αυτη η Αυτοκρατορια λεγεται η Ρομεηκη Αυτοκρατορια και οι κατοικοι που δεν μπορεσαν μεχρι 19ο αιώνα να εχουν εθνος ,Ρωμηοί - Ρωμαίγους.
Ετσι ακομα και στο 20 το αιωνα οι κατοικοι της Ελαδος και οι χριστιανοι της πολυεθνικης Τουρκικης Αυτοκρατοριας λεγοταν Ρομηοι ,αντι Ρομεγοι .Οπως θα διαβασετε πιο κατω, μεγαλος πολεμος ξεσπασε μεταξυ των Ρωμηους και νεο Ελληνες για το θρησκευτικο ονομα αυτο, ενας πολεμος που αναγκαστηκε το Ρωμέικο μεχρι τοτε κρατος της Ελλαδος να παρει θεση στην αρχη του 20 - του αιωνα και με συνταγμα να αποφασισει οτι απο Ρωμαικο Κρατος να γινετε Ελληνικο Κρατος της Ελλαδος και οι κατοικοι απο Ελλαδιτες σε Ελληνες .
Αμεσος απαγορευτηκε η χρηση του Ρωμιος να αντικαθίστανται με Ελληνας και η διμοκρατια απο Ελλαδικη (των Ελλαδιτων) σε Ελληνικη (μονο των Ελληνων).
Οι θεσεις των Αλβανον - Αρβανιτες
Οι φαναριώτες Αλβανοι - Αρβανιτες με το ονομα Γραικοι εννοούσαν τους ορθοδοξους .Τις περισσοτερες φορες το ονομα Γραικοι ενω στην αρχη το βρισκουμε σε ολο το Βυζαντιο ,στο τελος του σε περιοχες οι οποιες κατοικουν οι Αρβανιτες - Σκιπëταροι.Εχουμε καμια τριανταρια χαρτες γι αυτο.Εχουμε και ξενους που γραφουν οτι το ονομα αυτο ειναι Ιλλυρικο κιολας
http://adriano-xhafaj.blogspot.com/2014/07/blog-post.html
Ο Αριστοτέλης, το Πάριο χρονικό, ο Απολλόδωρος κ.α. αναφέρουν ότι οι Έλληνες πριν λέγονταν Γραικοί, πρβ:
«πρώτον μεν Γραικοί νυν δε Έλληνες» (Πάριο Χρονικό). Ειδικότερα, ο
Απολλόδωρος λέει ότι οι πέτρες που πετούσαν πίσω τους ο Δευκαλίωνας και η
γυναίκα του Πύρρα και γίνονταν άνθρωποι λέγονταν Γραικοί και μετά
μετονομάστηκαν σε Έλληνες από τον βασιλιά Έλληνα, γιο του βασιλιά
Δευκαλίωνα, πρβ «ὁ δὲ αἱρεῖται ἀνθρώπους αὐτῷ γενέσθαι.
«Γραικός: Η λέξη Γραικός δινόταν από τους Λατίνους στους Έλληνες (Γραικούς) και από εκείνους παραλήφθηκε και στις νεότερες γλώσσες της Ευρώπης λιγότερο ή περισσότερο παραλλαγμένος. Γαλλικά Grecs, Γερμανικά Griechen, Ιταλικά Greci, Αγγλικά Greeks κ.λπ. Oι μύθοι αποδίδουν την καταγωγή του ονόματος στον ήρωα Γραικόν, γιο του Δευκαλίωνα και της Πανδώρας. Απ’ αυτόν πήραν το όνομα οι Γραίκες, αρχαίοι Αιολοί άποικοι. Άλλοι αποδίδουν το όνομα στον Γρα, γιο του Αρχελάου, δισέγγονου του Oρέστη. O Αριστοτέλης όμως αναφέρει στα «Μετεωρολογικά» (Α14) ότι οι Γραικοί κατά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνος κατοικούσαν περί την Πελασγικη Αλβανια, δηλαδή Δωδώνη, Αχελώο.
Πρεπει να ειναι Ιλλυρικο οπωσδηποτε διωτη στην Αλβανια εχουμε πολλες περιοχες με την ριζα Γρε...Greshic,Grecalli,Greçi,Greco.. και πολλά επίθετα στο facebbok .
Στην Ελλάδα αν εχει εχουν σιγουροτητα Αρβανιτικη προελευση .
Η σιγουρηωτιτα μας ερχεται απο τους Αρβανιτες της Ιταλιας (Arbëresh),που ολοι με επιθετο Γρεκι δηλωνουν Αλβανοι .Και εδω ισως να ειναι πιο πολλι απο την Αλβανια
Γρεκαν Elbasan - Albania
http://www.maplandia.com/albania/elbasan/grekan-dumre/
https://www.facebook.com/greciavellino?fref=ts
https://www.facebook.com/groups/12181690690/?fref=ts
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10200235053390174&set=a.1026389951166.2005313.1567817052&type=1
Κοιτάξετε στο χαρτη.Οι Γκρεκοι φανερα ειναι οι ορθοδοξοι (nr 7)
http://www.onlinebibleworld.com/bible-maps-and-atlas
Το ιδιο και με τα ονοματα με ριζα Γρα και στην Αλβανια και στους Αρβëρεσοι
Για να ιδούμε στην σημερινη Ελλαδα
Παν - γρατë = παν γυναικες (παν = μικρο Αλπαν,Παν δëλλι(Πανδελι),Παν Αλλ = Αλλ παν, Πανα γιωτης(Παναγιωτης)(μεταφρασμενο το πανιοι σου),Παναρριτ- Παναριτ,Παν ανë ,Παν αμë ,Παν αμα(Παναμα),Παν ινë(Πανινε),Παν μωρε,Παν ωρε,Παν-αρι = φαναρι,Παν Δια(Πανδι).Παν Ακ ,Πανακω,Παν Ατ (πανατ)...Γρα - νικω ,που ειναι ονομα του Μ Αλεκ και συμβενη κερδισω(νικω) γυναικες(Γρα)..
Παν το έχουμε και σαν ρήμα στα Αλβανικά.
Το μεγα ονομα Ελλην
Ο Αλβανος Πατροκοσμας χρισιμοπιισε πριν τους ελληνες το ονομα Ελλην.
Και εκανε κληση για εξαπλωση των ελληνικων ΜΟΝΟ ΕΩΣ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.
Τι λεει ο Κοσμας
Ελληνας και χριστιανος δεν γινεται
https://www.facebook.com/notes/adriano-xhafaj/ana-e-pa-dukshme-e-sh%C3%ABn-kosmait/984453814938939
Οι Αλβανοι - ορθοδοξοι,Ρωσοι,Βουλγαροι .Γεωργιανοι,Ρουμανοι,Σερβοι ..κτλ ειναι ορθοδοξοι ,ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
Ηταν Ελληνες στην Ρωμιοσυνη ,δεν ειναι Ελληνες τωρα ,οταν οι ορθοδοξοι της Ελλαδος εγιναν εος Εθνικα Ελληνες ,δηλαδη σφετεριστηκαν το κοινο - Βυζαντινο ονοματο Γραικ(Greek) και ξανα υιοθέτησαν το ονομα Ελλην που το σφετεριστηκαν αυτο το κοινο ονομα απο τους Αλβανους - Αρβανιτες αυτη τη φορα
Το ονομα Ελλην (Helen) κατα τι γνομι μου
Αποτελειται απο διο λεξις ,ενα ονομα και ενα επιθετο
Το ονομα ειναι " Ελλη " και συμαινει Ελιτ.
Το επιθετο ειναι ιωνικω που στα Αλβανικα- Αρβανιτικα γραφεται" ynë" σημερα και συμαινει δικιμας .Λλαικα ειναι απλος " ιν " και στα Αλβανικα.Εχουμε παραδειγματα με "ιν" .
Iωα + αν + ινε ,στα Αλβανικα-Αρβανιτικα Joa +anë + inë ,ολο Joaninë / Ιωανινε / Ιωανινα
Ατι ινe(Αθηνë) ,στα Αλβανικα - Αρβανιτικα "Ατι inë",που συμαινει Δικο Μας (inë) Ati
Ατη στα Αλβανικά- Αρβανιτικα σημαίνει ο προγονος μπαμπας .
Ατι ιλλ = Ο αστερας Μπαμπας ,στα Αλβανικά- Αρβανιτικα Ati ill ,Atilli/Atilla ,ενω βασσ-ιλλ (vashë ill )στα Αλβανικά- Αρβανιτικα = αστερο (ιλλ) κοριτσο(βασσ).
Ιλλ ιων στα Αλβανικά- Αρβανιτικα σημαινει το αστερι (Ιλλ) μας (ιων) .
Ολα τα ονοματα με Ιων / Ιωτ,Ιωνις - Ιωτις στην Ελληνικη εξηγήσετε μονο με την Αλβανικη - Αρβανιτικη.
Ολο το Ιωνικο διαλεκτο εξηγήσετε μονο με την Αλβανικη - Αρβανιτικη
Ολα το όνομα-επιθετα με "Ιν,Ινε (ειναι)" εξηγήσετε μονο με την Αλβανικη - Αρβανιτικη.
Ki - At = Κιάτο,Ati Ki =Ατικι,Ki Fisi = Ki - tribe(anglika),φυλή..συγγένεια που Κι = αυτος - τούτος
Παμε να εξηγήσουμε αλλα ονοματα με την βοηθεια της Αλβανικης - Αρβανιτικης .
Mate, mate ik (μαθεματικ) = επιτακτική ρήμα μέτρα,μετρα - φύγε (απο κει)
Fis - ik = φυλή φύγε (Ki - Fisia = Κηφισια)
Ki mi Κι = αυτος - τούτος ,Mi = ποντίκι ..δεν εγγυώμαι,διοτι μου ειναι παραξενο η εκμεταλευση του ποντικιου.
Η εξηγηση με την βοηθεια της Αλβανικης - Αρβανιτικης μας δειχνει τους απογονους κληρονομους των αρχαιων Ελληνων στο ονομα να ειναι οι ιδιοι Αλβανοι - Αρβανιτες ,διοτι οι Κρητικοι αλλαξαν την γλωσσα.
(Ο γιος του Δεουκαλιωνα (dheu = χωμα) λεγοταν Ελληνα)
Ο ποτε εχει δικιο ο Παουλ Κουντουριωτης
«Εμείς οί Αρβανίτες ελευθερώσαμε την Ελλάδα από τον Τούρκο,εμείς χτίσαμε την Ελλάδα.Εμείς οί Αρβανίτες είμαστε οί καλύτεροι Έλληνες πατριώτες» (Παύλος Κουντουριώτης, ναύαρχος, αργότερα Πρόεδρος της Δημοκρατίας)
Το ονομα Σ`ελλην ,Σεληνη .
Το γραμμα Σ,ς στα Αλβανικά- Αρβανιτικα σημαινει οχι ,δεν .
Ειναι αρνητικο μονο με την Αλβανικη - Αρβανιτικη
Σ`ελλην σημαινει οχι Ελιτ μας(ιν).
Αλλωστε εχουμε Διε ελιτ (ηλιο ελιτ) και φεγγαρι οχι ελιτ (σ`ελλ ιν) (1)
Αλλωστε εχουμε την Ελιτ μεσα στο καστρο και τους Σ`ελλιτ
εκτος
Δευκαλίωνι = Δευ / Δεα - καλωνι .
Στα Αλβανικά- Αρβανιτικα σημαινει "χώμα - dheu..Δευ" ,περασετε - kaloni .
Φευγουμε απο νησια και παμε στην στερια ειναι το νοημα
Δε μυρτους σε de Metrius - Δεμετριους - Δε - μετριος...Ενω Δη = διο .Ετσι εχουμε Δη μετριους,Δημητριος.
Dheu(Δευ) mirë = Καλή(mirë) γη - εδάφους(Dheu,Δευ)
"ο πιο "ισχυρός" φεουδάρχης στην μεταγενέστερη ιστορία των Καταλανικών Δουκάτων, ήταν ένας Κόμης "Δημήτριος" (επίσης de Mitre!), ο οποίος ήταν ο "φυλαρχος" μίας μεγάλης "Αλβανικής" εγκατάστασης (=αποικίας) η οποία είχε ιδρυθεί στο δεύτερο τέταρτο του [14ου] αιώνα (δηλαδή ανάμεσα στα 1325 και 1350), στην ανατολική Θεσσαλία και την περιοχή της αρχαίας Μαγνησίας..."
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=205230&start=2610
Kom = komandant Διοικητής,κουμ- κουμαντο στα Αρβανιτικα
Το ονομα Ελλην ειναι αρχαιοτητων.
Κατα την γνωμη μου αφορουσε τους αρχαίους Ιλλυριοι - Ελληνες ,στα αρχαια χρονια της Πελασγιας.
Κατα της Βυζαντινης Αυτοκρατοριας το ονομα αυτο αφορουσε κυριως την Ελιτ της ,..(13 Μέρους Ελλήνων των Γραικών.πιο κατω διαβασε)..το Πατριαρχειο,αλλιως Πanari (Φαναρι,Π-Φ... Πιλε - Φιλε .Pi & lot ,Φιλοτ,Φιλοτιμος ,Πι & Λιπ -Φιλιπ,Αλπαν - Αλφαν,Alpa - αλφα,Pa - ndare & φανδαρ,Pan - Φαν,Pi & Nik - Φοινηκ - Φοινικας...παρα πολλα και στην Αλβανικη γλωσσα το ιδιο.)
Για μενα χωρις συζητηση το ονομα Ελλην ανοιγε στους Πελασγους πληθυσμους
Οταν ηρθαν στην Αθηνα οι Ελληνες δεν ηταν πλεον γνήσιοι Πελασγοι .
Αλλα ηταν Πελασγοι ,που εχουν φυγει σαν εισβολεας στην Αφρικη και Μεσοποταμια ιδιαιτερα .
Εδω οι Ελληνες δεν διαφερουν καν απο τους Αλβανους και ο υπολιπος Πελασγικος πληθυσμός ,δηλαδη πειρατες και βαρβαροι .Ξεκάθαρο δεν μιλαμε για εθνικ Ελληνα στην εποχη εκεινη,αλλα " tribes "των Πελλασγων .
Εφυγαν Αλβανοι - Πελασγοι και γυρισαν Ελληνες πελασγοι.
Αφησαν και ξαναβρήκαν το ονομα μου εκσιγισετε σημερα με την Αλβανικι γλωσσα
Ati inë (Athinë),Ati ky (Atiky) .Ki At (Kiat-o) ....και όλα τα Πελασγικα ονόματα .
Χασαν ευκολα το ονομα Ελλην ,μετα απο εισβολη του Ιλλυριου Α-Λεκ (Αλεκα) ,Σα ντριτι .
(Albanian sa ndriti ,sa ndrit - English as filed a ,as glitters)
Μαλιστα εδω οι Ελληνες ειναι οι Αλβανοι - Αρβανιτες
"Ο Θεόδωρος Λάσκαρις (ο Αλβανος εγω)ονόμαζε το κράτος της Νίκαιας Ελλάδα και υποστήριζε ότι «ἁπάσων τῶν γλωσσῶν τὸ ἑλληνικὸν ὑπέρκειται γένος»".
Το ξαναπήραν με το Βυζαντιο με την βοηθεια των Αλβανων κυβερνήτες του .
Μηπως τελικα οι γλωσσες μας ειναι διαλεκτοι της Πελασγικης ?
Μηπως ξερουν οι λαοι οτι δεν ηταν τοσο ξενοι οπως ειμασται σειμερα ?
Γιατι μεγαλο μερος των κατοικων της Αθηνας στήριξαν την εισβολή του Αλεξανδρου ?
Το ξαναπήραν το ονομα παλι στο 20 το αιωνα απο το Βυζαντιο αυτη τη φορα επισημα
Αρα μπορω να χρησιμοποιησω την λεξη σφετερισμο για το ονομα Γκρεκ και ξανα υιοθετηση του ονοματος Ελληνας που ειναι Αλβανο-Αρβανιτικο ονομα .
(1)
Scientific origin of the name "Dia, Die". The first part
http://adrianoxh.blogspot.com/2013/01/scientific-origin-of-name-dia-die-first.html
(2)
Mistakes or conscious guilt Greek scholars?
http://axhafaj.blogspot.com/2012/12/mistakes-or-conscious-guilt-greek.html
- Οι Ελληνες και Γκρεκοι κατα τα Βυζαντινα χρονια ηταν οι κατοικοι και οι λαοι του Βυζαντιου
Γιάννη, ο Σχολάριος δεν δήλωνε έλληνας αλλά χριστιανός. Ο περίφημος διάλογός του με τον Πλήθωνα τα λέει όλα.
Ο/Η Γιάννης είπε...
doctor,
ο σχολάριος λέει και αυτά που λες, αλλά δε λέει μόνο αυτά. κάνει λόγο σε άλλα γραπτά του στην «πατρίδα Ελλάδα» («ἡ πατρὶς ἡμῶν Ἑλλὰς») και στους Έλληνες Κωνσταντινοπολίτες («πάντων τῶν ἐν τῷ κλίματι τῷδε Ἑλλήνων»), θεωρεί την Κωνσταντινούπολη «πατρίδα μοναδική και κοινή του τωρινού ελληνικού έθνους» («πατρίδος τῷ νῦν ἑλληνικῷ γένει μιᾶς τε καὶ κοινῆς») ενώ αλλού αναφέρεται σε «Γραικούς» για να δηλώσει το ίδιο έθνος. αλλού: «Κάποιοι οι οποίοι πράγματι σκοτώθηκαν, όταν ακόμη η αγαπημένη τους πατρίδα ήταν ελεύθερη [σημ.: κατά τη διάρκεια της πολιορκίας], πέθαιναν ευχαριστημένοι έχοντας συνείδηση ενός ευτυχούς τέλους». για ανεξήγητους λόγους βρίσκει κανείς στο δίκτυο/στις εφημεριδες μόνο τη δήλωσή του σχολάριου ότι, ουσιαστικά, δεν είναι εθνικός αλλά χριστιανός, αλλά όχι τα παραπάνω, ότι είναι εθνικά έλληνας.
Σε γράμμα του στο πνευματικό του παιδί Ναυκράτιο, ο Θεόδωρος Στουδίτης [759-826] εκφράζει τη λύπη του για κάποιο μοναχό ονόματι Ορέστη που λιποτάκτησε στους εικονομάχους και τον ενθαρρύνει να μείνει πιστός στις αρχές του «χάριν της δόξης του Χρίστου υπέρ ου δονείται η ταπεινή Γραικία μάλα».Η Γραικία εδώ, η οποία συνταράσσεται πολύ από την εικονομαχία, είναι ολόκληρη η βυζαντινή αυτοκρατορία. Σε παρηγορητική του επιστολή στην ηγουμένη Ευφροσύνη της Μονής Κλουβίου, ο Θεόδωρος ομιλεί για στρατηγίες και δημαγωγίες «και εν Αρμενία και εν Γραικία». Η δυτικά της «αφ' ηλίου ανατολών» Αρμενίας Γραικία δεν είναι άλλη ειμή η βυζαντινή αυτοκρατορία. Οι γηγενείς ή όλοι οι κάτοικοι της αυτοκρατορίας ονομάζονται Γραικοί από τον διάσημο ηγούμενο της Μονής Στουδίου. Σε επιστολή του στον ασηκρήτη Στέφανο, ο Θεόδωρος θρηνεί την εικονομαχική πολιτική του αυτοκράτορα Λέοντα του Δ' [775-780] και ιδιαίτερα τις διώξεις εναντίον των εικονοφίλων πού εξαπέλυσε το 780. Αποκαλεί τον αυτοκράτορα αντίχριστο προ του Αντιχρίστου και εκφωνεί:«Ακούσατε πάντα τα έθνη, ενωτίσασθε πάντες οι κατοικούντες την οικουμένην τι γέγονεν εν Γραικοίς». (Θεοδώρου Στουδίτου, Επιστολές 145, 458, 419, έκδοσις Georgios Fatouros, Theodori Studitae Epistulae 2, τόμοι (Walter de Gruyter: Berolini 1991) σσ. 261, 652,587)
Ο Κωνσταντίνος-Κύριλλος, αδελφός του Μεθόδιου, τον 9ο αιώνα γράφει προς τους Μουσουλμάνους Χαζάρους: «εξ ημών προήλθον πάσαι αι επιστήμαι» (από ιστορία ελλ. έθνους, εκδοτικής αθηνών τ. Η’, σ. 93 και 234 κ.ε.)· κι επειδή οι επιστήμες προήλθαν από τους αρχαίους Έλληνες, ο Κύριλλος αναγνώριζε την ελληνική καταγωγή του όχι τον 13ο ή τον 12ο αιώνα, αλλά πολύ νωρίτερα, τέσσερις αιώνες πριν.
ο τορνίκης αντιδιαστέλλει τους έλληνες από τους δυτικούς που ζούσαν στην πόλη (A. Τoynbee, Οι Έλληνες και οι κληρονομιές τους, σ. 213)
Ο Θεόδωρος Μετοχίτης γράφει «...σε μας, οι οποίοι έχουμε την ίδια καταγωγή και την ίδια γλώσσα με αυτούς [τους Έλληνες] και είμαστε διάδοχοί τους» (ἡμῖν οἳ καὶ τοῦ γένους ἐσμὲν καὶ τῆς γλώσσης αὐτοῖς [τοῖς Ἕλλησι] κοινωνοὶ καὶ διάδοχοι» (Β. Σπανδάγου-Ρ. Σπανδάγου-Δ. Τραυλού, Οι θετικοί επιστήμονες της βυζαντινής εποχής, σ. 117)
Ο Νικόλαος Καβάσιλας [1290-1371], ο οποίος ήταν Θεσσαλονικιός, έγραψε για "την κοινότητά μας, της Ελλάδας". Αρκετοί από τους σύγχρονούς του ακολούθησαν το παράδειγμά του» (St. Runciman, The Fall of Constantinople, σ. 15).
Ο Θεόδωρος Λάσκαρις ονόμαζε το κράτος της Νίκαιας Ελλάδα και υποστήριζε ότι «ἁπάσων τῶν γλωσσῶν τὸ ἑλληνικὸν ὑπέρκειται γένος».
Ο Ιωάννης Βατατζής, Ρωμηός αυτοκράτορας της Νίκαιας (στο διάστημα κατά το οποίο η Κωνσταντινούπολη ήταν υπόδουλη στους Φράγγους), γράφει στην απαντητική του επιστολή προς τον πάπα Γρηγόριο μεταξύ άλλων τα εξής: «Και ότι μεν από του ημετέρου γένους [= ελληνικού] η σοφία και το εκ ταύτης αγαθόν ήνθησε και εις άλλους διεδόθη, καλώς είρηται. (...) Οι γενάρχαι της βασιλείας μου, οι από του γένους των Δουκών και Κομνηνών, ίνα μη τους άλλους λέγω, τους από γενών ελληνικών άρξαντας επί πολλάς εκατοστύας ετών την αρχήν κατέσχον της Κωνσταντινουπόλεως, ούς και η της Ρώμης εκκλησία και οι ιεράρχαι προσηγόρευον Ρωμαίων αυτοκράτορας» (Αντ. Μηλιαράκη, Ιστορία του βασιλείου της Νίκαιας και του Δεσποτάτου της Ηπείρου, σ. 276, 277).
Ο Νικήτας Χωνιάτης, αναρωτιέται πώς να χρησιμοποιήσει το δημιούργημα των ελλήνων, την ιστορία, ώστε να γράψει τις κατά ελλήνων πράξεις των σταυροφόρων του 1204: «Πῶς ἂν εἴην ἐγὼ τὸ βέλτιστον χρῆμα, τὴν ἱστορίαν, τὸ κάλλιστον εὕρημα τῶν Ἑλλήνων, βαρβαρικαῖς καθ’ Ἑλλήνων πράξεσι χαριζόμενος». (από το Σβορώνο). Οι βαρβαρικές πράξεις κατά των Ελλήνων, που γράφει ο Χωνιάτης, δεν είναι άλλες από τις πράξεις των Σταυροφόρων κατά των Ρωμηών.
ο χαλκοκονδύλης στο "απόδειξις ιστοριών" (patrologia graeca, τόμ. 159)χρησιμοποιεί το έλληνες κάμποσες φορές αντί του ρωμαίοι και ισχυρίζεται ότι κακώς άλλαξαν το όνομα ρωμαίοι, ενώ ήταν έλληνες οι (βυζαντινοί) αυτοκράτορες.
Στον Πανηγυρικό εις Μανουήλ και Ιωάννην Η’, τους Παλαιολόγους, κάποιου ανωνύμου, παρατηρούμε τη λέξη «Ρωμέλληνες». (από το Ιουλιανός, της Π. Αθανασιάδη)
ο Νικόλαος Καβάσιλας αποκαλεί Έλληνες τους λογίους της
Θεσσαλονίκης, την δε πόλη αυτή "οίκο του ελληνισμού", διάδοχο των
Αθηνών.
Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, εξιστορώντας την άλωση της πόλεως αυτής
από τους Νορμανδούς (1185), αναφέρεται στους Λατίνους ως το αντίπαλο
δυτικό στρατόπεδο, στους Παφλαγόνες ως ένα γεωγραφικής τοποθετήσεως
φύλο, και στους Έλληνες ως το κυρίαρχο έθνος της αυτοκρατορίας:
"Οι Παφλαγόνες, έθνος ατάσθαλον και εν Έλλησι βάρβαρον, κελευσθέν
ενεπήδησε τω των Λατίνων φύλω."
Ο Θεόδωρος Αλανίας γράφει στον αδελφό του
ότι "εάλω μεν η πατρίς, αλλ' ανδρί σοφώ πας τόπος Ελλάς".
(τα τελευταία από το Χρήστου Π. Κ., Οι περιπέτειες των εθνικών ονομάτων των Ελλήνων)
Ο Ιωάννης Αργυρόπουλος προσφωνεί τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο: « Ω της Ελλάδος ήλιε βασιλεύ»
οι χριστιανοί εθνικιστες που παραπέμπουν στον πλήθωνα είτε είναι αναγκασμένοι να παραβλέψουν τον παγανισμό του (αν και ο ίδιος ο πλήθωνας φαίνεται να δικαιολογούσε την ελληνικότητα των πληθυσμών που ο βυζαντινός βασιλιάς στον οποίο έγραφε διοικούσε βάσει της παιδείας και της γλώσσας, όχι βάσει της θρησκείας [του]) είτε να γίνουν λιγότερο χριστιανοί από όσο είναι τον υπόλοιπο καιρό κι έτσι να έρθουν σε αντίφαση την οποία κι εσύ αναφέρεις.
μετά το 1453
πράγματι η επικράτηση τούρκων και ανθενωτικών οδήγησε σε συντηρητισμό την εκκλησία αλλά και αναπόφευκτα σε οπισδοδρόμηση ως προς τις διαδικασίες ανάδυσης της νεοελληνικής συνείδησης.
Στο ποίημα του Ιέρακος (16ος αι., Μεγάλου Λογοθέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου) Χρονικόν περί της των Τούρκων βασιλείας/ Δια την των Τούρκων βασιλείαν, διαβάζουμε: (στίχος 5) Ρωμαΐδος ως Γραικών πτώσιν, (13) Μέρους Ελλήνων των Γραικών,(49/51) ο βασιλεύς της πόλεως Ρωμαίων ο αυτάναξ.../εφάνη μέγας αριστεύς, ως Έλλην των Ελλήνων. (από το Σάθα, μεσαιωνική βιβλιοθήκη, βενετία, 1872-1877)
Στα 1619 ο επίσκοπος Μυρεών Ματθαίος σε ποίημά του αναφέρεται σε γένος τωνΡωμαίων, γένος των Ελλήνων, και σε Γραικούς, χρησιμοποιώντας τις τρεις ονομασίες δίχως διαχωρισμό.
«Πάλαι μὲν Ἑλλήνων, νῦν δὲ Γραικῶν καὶ Νέων Ρωμαίων διὰ τὴν Νέαν Ρώμην καλουμένων» γράφουν οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες σε σύνοδο στα 1716, ταυτίζοντας"ρωμαίους", "γραικούς", "έλληνες".
Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος ο Πηγάς (1535-1602) γράφει: «Εσείς είσθε το γένοςεκείνο το περιφρονημένον των Ρωμαίων, το οποίον ποτέ εκυρίευσεν όλην την οικουμένην με την δύναμιν των αρμάτων. Η πρώτη μοναρχία των Περσών μετετέθη εις Αιγυπτίους, από τους Αιγυπτίους εις Μακεδόνας, οι οποίοι ήσαν Έλληνες το γνήσιον γένος σας. Από εκείνους δε εις τους Ρωμαίους, από τους οποίους εσείς και κρατάτε και λέγεσθε» (Ν.Β. Τωμαδάκη, «Μελέτιος ο Πηγάς και η εξάρτησις της Εκκλησίας Κρήτης εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας», Tome commémoratif du Millénaire de la Bibliothèque d’ Alexandrie, Αλεξάνδρεια 1953, σ. 37-46, στο Ορθοδοξία και Αρχαίος Ελληνισμός του Ι.Μ. Χατζηφώτη, σ. 105).
Ο Νεκτάριος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων, στα 1660 (σε επιστολή προς τους Καθολικούς)αναφέρεται στην «ταπεινωμένη Ελλάδα» και στην Άλωση του 1453.
Στις αρχές του 18ου αι. ο επίσκοπος Καλαβρύτων Ηλίας Μηνιάτης (απεβ. 1714) στις Διδαχές του (οι οποίες απευθύνονταν στο πλήθος των Χριστιανών) κάνει λόγο για «γένος των Ελλήνων», το οποίο είναι υπόδουλο και για του οποίου την απελευθέρωση προσεύχεται.
ο αθανάσιος χριστόπουλος γράφει (έμμεσα απευθυνόμενος προς τον κοραή):«Μήπως οι Γραικοί σου λεγόμενοι Ρωμαίοι και η γλώσσα τους Ρωμαίκη, αυτοί μεν γίνονται Τούρκοι και η γλώσσα τους Αράπικη; (…) Ότ’ οι Ρωμαίοι είν’ απόγονοι των παλαιών Ελλήνων, αυτό και αυτοί το ηξεύρουν και κανένας δεν διστάζει » (Όνειρον, από τα άπαντα).
άλλοι διαφωτιστές:
Στα 1824, εκδίδεται στη Βενετία η Κωνσταντινιάς, παλαιά τε και νεωτέρα˙ ήτοι περιγραφή Κωνσταντινουπόλεως, συνταχθείσα «παρά ανδρός φιλολόγου και φιλαρχαιολόγου». Στον πρόλογό της ο συγγραφέας γράφει «λείψανα και ερείπια ταύτης της θαυμασίας πόλεως, εις την οποίαν ίσταντο ποτέ τα σκήπτρα της Ανατολικής ημών Αυτοκρατορίας (...) Αυτά λοιπόν τα σεβαστά λείψανα, τα οποία η φιλότιμος χειρ των ημετέρων Αυτοκρατόρων ανήγειρε μεγαλοπρεπώς κατά διάφορας εποχάς».
Σε ένα σύγγραμμα, την Απολογία ιστορικοκριτική (Τεργέστη 1814) «Τα ονόματα των αρχαίων φιλοσόφων και των βυζαντινών λογίων μνημονεύονταν πλάι στα ονόματα των φωτισμένων Ελλήνων που άκμασαν κατά τη διάρκεια της οθωμανικής υποτέλειας»(Κιτρομηλίδη Πασχάλη Μ., Νεοελληνικός Διαφωτισμός, σ. 108)
Αναφορικά με την Ελληνική Βιβλιοθήκη του Άνθιμου Γαζή (Βενετία 1807) «Στο σχήμα του Γαζή, τις βιογραφίες των κλασικών συγγραφέων ακολουθούσαν βιογραφίες ελλήνων συγγραφέων της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής περιόδου μέχρι τη βυζαντινή εποχή και την άλωση της Κωνσταντινούπολης (…) Οι Νεοέλληνες λόγιοι, συμπεριλαμβανομένων και των μεγάλων σύγχρονων εκφραστών του Διαφωτισμού, μνημονεύονταν από τον Γαζή ως συνεχιστές και κληρονόμοι της βυζαντινής γραμματείας» (Κιτρομηλίδη Πασχάλη Μ., Νεοελληνικός Διαφωτισμός, σ. 105-6).
Κατά τον Δημ. Καταρτζή (1730-1807) οι Ρωμηοί της εποχής του ανήκαν στο ίδιο έθνος– και το συνέχιζαν – με τους Περικλή, Θεμιστοκλή, Θεοδόσιο, Βελισάριο, Ναρσή, Βασίλειο Β', Ιωάννη Τσιμισκή.
Κατά τον Π. Κοδρικά (Μελέτη της κοινής ελληνικής διαλέκτου - Παρίσι 1818) «η περίοδος της "Ρωμαϊκής βασιλείας" συνέβαλε να διατηρηθεί η πολιτική ελευθερία του "Ελληνικού γένους"και έσμιξε με επιτυχία το προϋπάρχον ελληνικό στοιχείο με την χριστιανική πίστη»(Ταμπάκη Άννα, Περί νεοελληνικού Διαφωτισμού, εκδ. ERGO, σ. 52).
Οι αδελφοί Μαρκίδες Πουλίου στον πρόλογό τους στην έκδοση του Χρονικού του Γ. Σφραντζή «απευθύνονται σε όσους αγαπούν την ιστορία του Βυζαντίου. Τα ρητορικά σχήματα του κειμένου, με αναφορές από τα Ομηρικά χρόνια ώς το Βυζάντιο, οδηγούν σε μια αντίληψη ιστορικής ενότητας του Ελληνισμού» (Ταμπάκη Άννα, Περί νεοελληνικού Διαφωτισμού, σ. 53).
Στην Νεωτερική Γεωγραφία (1791) των Δανιήλ Φιλιππίδη και Γρ. Κωνσταντά, «η Βυζαντινή αυτοκρατορία αποκαλείται άλλοτε "Αυτοκρατορία των Ελλήνων" και άλλοτε "Βασιλεία των Ελλήνων". Η τέταρτη περίοδος περίοδος [= από τα 323 π.Χ. (θάνατος Αλεξάνδρου) ώς τα 1453] θεωρείται από τους συγγραφείς μία από τις περιόδους της ιστορίας του "έθνους των Ελλήνων"» (Ταμπάκη Άννα, Περί νεοελληνικού Διαφωτισμού, σ. 55).
Στο έργο του Δημήτριου Αλεξανδρίδη Ελληνικός καθρέπτης (Βιέννη 1806) γίνεται αναφορά από τα προομηρικά χρόνια ώς τον 15ο αιώνα. Ο ίδιος λόγιος μεταφράζοντας μια "Ιστορία της Ελλάδος" ενός ξένου πρόσθεσε (1807) κι έναν τρίτο τόμο με την ιστορία του Βυζαντίου.
νομίζω πως το ζήτημα είναι εν μέρει ζήτημα ορισμών. αν δηλαδή οριστεί ως έθνος η κοινότητα που επιδιώκει να δημιουργήσει εθνικό κράτος ή που έχει δημιουργήσει, τότε τα έθνη είναι κατά βάση νεωτερικά. αν όμως διαχωριστεί η εθνογένεση από την δημιουργία των εθνοκρατών.
από την άλλη ασφαλώς συμφωνώ ότι τα έθνη δημιουργούνται (κάποτε), διαλύονται, συγχωνεύονται κλπ. και η μεταφυσική εθναφύπνιση στερούμενη ιστορικών δεδομένων και ενδείξεων δεν μπορεί να έχει βάση.
όσο για τη συζήτηση, ασφαλώς και χαίρομαι το ίδιο, ακόμη και με τη διαφωνία, γιατί καθένας αποκομίζει πράγματα που δεν ήξερε κι από κει και πέρα βγάζει τα δικά του συμπεράσματα.
4 Μαρτίου 2009 - 1:12 μ.μ..............................................................................
Στα Βυζαντινά χρόνια, κατά τη Σύνοδο της Φλωρεντίας, συναντούμε σε γραπτό κείμενο ότι «συνελθόντες Λατίνοι τε και Γραικοί...», όπου το «Γραικός» είναι ταυτόσημο με το Ελληνορθόδοξος. Έπειτα, τον τύπο «Γραικός» παρέλαβαν και οι Σλάβοι, για τους οποίους η λέξη σήμαινε μερικές φορές τον ήρωα. Στους χρόνους της Επανάστασης του 1821, έχει μείνει μνημειώδης η διακήρυξη του Αθανάσιου Διάκου: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω».
http://teachingreek.blogspot.com/2006/08/blog-post.html
Οι όροι «Βυζάντιο» και «βυζαντινή αυτοκρατορία» επινοήθηκαν τον ιη΄ αιώνα, προκειμένου να εμπεδώσουν τον δήθεν ελληνικό χαρακτήρα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στα ιστορικά κείμενα του μεσαίωνα, η συγκεκριμένη αυτοκρατορία ποτέ δεν χαρακτηρίστηκε βυζαντινή ή ελληνική.
Το Βυζάντιο ουδέποτε υπήρξε ελληνικό, ούτε καν φιλελληνικό.
Ουδέποτε εξελληνίστηκε, όπως λανθασμένα διδάσκεται, τουναντίον όλες οι συνιστώσες του ελληνικού πολιτισμού (Φιλοσοφία, Θέατρο, Αθλητισμός, Τέχνες, Επιστήμες κ.τ.λ.), αλλά και το ίδιο το όνομα έλλην είχαν κηρυχθεί από την πολιτικοθρησκευτική του εξουσία υπό άγριο διωγμό. Οι δε βυζαντινοί αυτοκράτορες ουδεμία σχέση με την Ελλάδα είχαν, καθ’ ότι στα 1100 χρόνια βυζαντινής ιστορίας κανείς τους δεν είχε καν ελληνική καταγωγή. Ούτε ένας δεν καταγόταν από περιοχές με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό, πολλοί δε εξ αυτών αγνοούσαν την ελληνική γλώσσα.
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=509
1 - Constantine the Great, Illyria (Illirjos), 324 to 337, was born in Nasho, Nis, Serbiatoday.
2 - Constantine B `, Konstas, Illyria (Illirjos), 337 to 361, Sons of Constantine the Great.
3 - Juliano (s), Illyria (illirjos), the only half-Greek, the Church was called Paravatis.
4 - Joviano (s), Illyria (Jos), 363 to 364, was born in Pannonia. (Pan-nonia)
5 - Wali (s) (U-Ali Ali = I), Illyria (Jos), 364 to 378, was born in Pannonia.
Ne bëmë Bizantin ,
Vëllai ynë Konstantini, .....
