18/05/2026
เช้าวันจันทร์สีเหลือง
ช่วงนี้อากาศตอนเช้าเป็นใจให้ดื่มอะไรอุ่น ๆ
เลยกลับมามีไฟกับ “ลาเต้ร้อน” อีกครั้ง
ต้นเดือนที่ผ่านมา ผมมีโอกาสไปดื่มลาเต้ร้อนร้านหนึ่งแถวๆ รพ.นครพิงค์
กาแฟอร่อยมาก…
ช็อตหวาน ลงนมแล้วนุ่มบาลานซ์สุด ๆ
แต่พอเปิดฝาแก้วดูเท่านั้นแหละ
อ่าว! นมพองเป็นบับเบิ้ลหนาเลย
กลายเป็นว่า… ถึงเท็กซ์เจอร์นมจะไม่ใช่ทางที่เราชอบ
แต่รสชาติกาแฟกลับ “อร่อยจัด” แบบเถียงไม่ได้
นั่นแหละครับ
เลยกลายเป็นโจทย์ใหม่ในหัวว่า
“กาแฟต้องใช้โปรเซสไหน คั่วระดับไหน ถึงหวานจับใจแบบนี้”
ช่วงนี้เลยกลับมานั่งลอง ปรับ ชิม วนไปเรื่อย ๆ
ล่าสุดเริ่มจับทางได้บ้างแล้ว
แกะสูตรออกมาได้ใกล้เคียงแบบที่อยากได้มากขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนลาเต้อาร์ตก็กำลังกลับมาซ้อมจริงจัง
มีไฟอยากเท Wing Tulip ต่อ
แต่ดันมาตกม้าตายตอน “สแตก”
เพราะตั้งแต่เทหัวใจเป็น ก็แทบไม่ได้ซ้อม Stack Tulip อีกเลย
มัวแต่วิงอย่างเดียว เพราะมันดูเฟี้ยวดี 555
แค่อยากอวดว่า…
กาแฟร้อนร้านเราแก้วละ 40 บาท
แต่คุณภาพช็อตและนม
เราตั้งใจแบบเต็มสุดจริง ๆ
ท้ายที่สุดแล้ว
เราก็ยังอยากเป็นร้านกาแฟเล็ก ๆ
ที่เสิร์ฟกาแฟร้อนได้ “เจ๋งและจัดจ้าน” ในย่านนี้ต่อไป
