31/05/2026
En Santa Comba hai quen di que o xornalismo local entrou nunha nova fase de innovación: xa non fai falta investigar, contrastar nin incomodar ao poder. Abonda con aplaudir a tempo e sorrir para a foto. Nese campo, Adiante Galicia parece querer competir directamente co Granma cubano, aínda que cunha diferenza importante: en Cuba polo menos non disimulan quen manda.
Despois dunha longa travesía polo deserto informativo, o medio rexurdiu con renovadas enerxías para unha misión superior: contemplar a figura do alcalde Alberto Romar con admiración permanente. Hai amores imposibles, amores de verán e logo está esta relación editorial, que xa merece un estudo académico.
Mentres tanto, os asuntos incómodos pasan de puntillas polo papel. Se hai polémicas, débedas, plans de axuste, actividades económicas ou debates sobre a xestión municipal, todo semella desaparecer nunha misteriosa néboa informativa. Debe ser o cambio climático, porque outra explicación custa atopala.
E ao lado do xornal está Radio Xallas, fiel compañeira de viaxe nesta aventura comunicativa. Din as malas linguas que ten menos audiencia dixital ca unha partida de tute nun velorio, pero iso son detalles sen importancia. O importante é manter viva a chama da comunicación institucional... ou da institución comunicada, que ás veces xa non se sabe.
Hai anos falábase de viaxes a Cuba. Hoxe xa non fai falta cruzar o Atlántico para experimentar certas sensacións. En Santa Comba tamén hai quen ve paralelismos curiosos: un líder que recibe poucas críticas, medios que practican a autocensura preventiva e unha oposición que ás veces parece falar para as paredes.
Pero non sexamos inxustos. Quizais todo sexa unha enorme coincidencia. Quizais a ausencia de críticas responda a unha extraordinaria satisfacción cidadá. Quizais os xornalistas descubriron por fin a fórmula máxica da felicidade profesional: non molestar nunca a quen ten capacidade para enfadarse.
E así continúa a historia. Uns gobernan, outros aplauden e algúns observan con retranca desde a distancia. Porque en Santa Comba, como en tantas partes do mundo, a realidade ás veces supera a sátira.
Longa vida ao líder... e, sobre todo, longa vida ao espírito crítico, que falta lle fai ao pobo.
